زیر ساختار تامین کننده ابر بایستی قابلیت این را داشته باشد تا اطلاعات به روزی از منابع مرتبط با اجرای سفارش در اختیار داشته باشد از آنجا که این ماژول بیش از هر ماژول دیگری بایستی با سرویس زمانبندی در ارتباط باشد، از آنجا که زمانبندی به صورت اجرای سرویس های مجازی شده پیشنهاد شده است لذا مدیریت منابعی که برای آن در نظر گرفته شده است نیز بایستی متناسب با این نوع زمانبندی باشد، انتظاراتی که از مدیر منابع به عنوان سرویس به طور عمده وجود دارد این است که درخواست های تخصیص منابع را ارزیابی نماید، منابع موجود را به روزرسانی نماید و طی درخواست تغییر منابع،منابع مورد نیاز یک سفارش را تغییر دهد و در حقیقت توازنی برای تخصیص منابع برای اجرای هرچه سریعتر سفارش انجام دهد.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

شکل ۳٫۴۴ مدیریت منابع تولید
حال طبق الگوی معرفی شده به شناخت ملزومات مرتبط با تخصیص منابع از دیدگاه عنوان شده می پردازیم.

۳٫۱۰٫۱ ملزومات تامین کننده سرویس

مدل تحویل برای مدیریت منابع به عنوان سرویس
آنچه از محیط ابر به عنوان بستری برای مدیریت منابع وجود دارد بیشتر تحت عنوان سکویی اطلاعاتی برای مدیریت اطلاعات منابع است. ایده اصلی برای به کارگیری سکو به عنوان سرویس این است که برای توسعه دهندگان سکویی حاوی تمامی سیستم ها و محیط های مورد نیاز که تشکیل دهنده چرخه حیاتی از ابتدا تا به انتهای توسعه تست، به کارگیری و میزبان کردن برنامه های کاربردی پیچیده که توسط محیط ابر ارائه می شوند، باشد برای نمونه هایی از این سکوها را می توان به سکوهای یکپارچه ای (integrated – oriented) که توسط facebook f8 ویا App Exchange اشاره کرد. نمونه های دیگر سکوهای توسعه را(development oriented) برای توسعه برنامه های کاربردی نظیرGoogle App Engine ویا Bunzee connect ارائه می­دهد و نمونه آخر، سکوهای زیرساختارگرا(infra oriented) هستند که زیرساختار وذخیره سازی مقیاس پذیربرای برنامه های کاربردی ابررا فراهم می آوردکه نمونه آنAmazon EC2،Simple storage و Simple DB است آنچه از Paas برای مدیریت منابع انتظار می رود نمونه آخر این سکوها است.
آنچه ازمدیریت منابع به عنوان سرویس انتظار می رود، مدیریت مناسب بر احتمال زیاد lock-in برای داده های منابع است که اگر واسطه های مناسبی برای آنها تعریف نشده باشد. در نتیجه، مدیر منابع به عنوان سرویس بایستی به خوبی از این ویژگی ها آگاه باشد و بایستی قابلیت تعریف مجدد، کشف و تعریف سرویس ها را داشته باشد. ایده ای که برای رفع این مشکل وجود دارد QPaas است که گستره وسیعی از تسهیل کننده را با استاندارد های باز برای این سکوها فراهم می آورد.
مسائل مرتبط با ارائه سرویس
خودمختار بودن مدیریت منابع به عنوان سرویس بایستی به نحوی لحاظ شود تا بتواند بسیار سریع و به خوبی و با کمترین دخالت انسان خود را باشرایط و تغییرات وفق دهد. این ویژگی سرویس مدیریت منابع منجر به بهبود کیفیت سرویس ها، تحمل خطا و امنیت می شود.
سوال دیگری که در این زمینه مطرح می شود این است که چگونه بتوان راهی یافت تا تخصیص منابعی که در زمانبندی در نظر گرفته شده است به بهترین نحو محقق شود. راهی که در محیط ابر وجود دارد تنظیم قرارداد های سطح سرویس (SLA) است، در این قرار دادها جزئیات اینکه منابع زمانبندی چگونه تخصیص یابد بایستی به بهترین نحو مشخص شود تا به عنوان مثال هیچ تاخیری حین در اختیار نداشتن منابع وجود نداشته باشد.
مسئله دیگر که حین مدیریت منابع به عنوان سرویس مطرح می شود این است که داده ها در طول نقاط جغرافیایی مختلف تکرار می شوند، چیزی که دسترس پذیری را برای سرویس های ابر فراهم می آورد که این که یک موضوع حیاتی برای چنین سرویس هایی است. ویژگی دیگر ابر این است که ابر محاسباتی خاصیت الاستیکی دارد تا بتواند با شرایط متغیر رو به رو شود. به عنوان مثال منابع محاسباتی می توانند در حین اجرا تخصیص داده شوند تا بتوانند درخواست های در حال افزایش را کنترل کنند.
اما چالشی که در این زمینه وجود دارد این است که چنین ویژگی هایی بیشتر در امر محاسبات به طور چشمگیری قابلیت به کارگیری دارد.
چنانچه در بند قبل نیز اشاره شده یکی از شتاب دهده های مهم محاسبات ابری بحث مجازی سازی است که در سطوح مختلف قابلیت به کارگیری دارد. آنچه به عنوان سرویس مجازی شده قابلیت به کارگیری دارد، محل ذخیره سازی مجازی شده است، چنین مکانیزمی یک لایه انتزاعی بین منطق ذخیره سازی و ذخیره سازی فیزیکی ایجاد می کند، ظرفیت، کارایی، قابلیت تحمل و دسترس پذیری مهمترین دستاوردهای آن می باشد.
از آنجا که این نوع مجازی سازی در اینجا تعریف شده است، مهمترین سوالی که در این زمینه مطرح می شود این است که چگونه بایستی قراردادی معتبر بین مجازی سازی سطح ذخیره سازی و مجازی سازی سطح برنامه کاربردی که در بخش زمانبندی مطرح شد لحاظ شود.

۳٫۱۰٫۲ ملزومات سازمانها

آنچه هنگام به کارگیری ابر به عنوان سکویی برای داده های منابع مطرح می شود در درجه اول بحث امنیتی آن است، چیزی که نحوه به کار گیر ابر و نحوه درخواست های منابع را نیز تحت شعاع قرار می دهد.
نحوه به کارگیری ابر برای مدیریت منابع به عنوان سرویس
چنانچه در بخش قبل نیز به آن اشاره شدسبک های مختلف به کارگیری در ابر وجود دارد اما آنچه سازمانها را برای به کارگیری ابر خصوصی ترغیب می کند، مشکلات امنیتی است که کماکان در محیط ابر وجود دارد.
در پردازش ابری یک مرکز داده، اطلاعاتی را که سابقا در محیط کاری کاربر ذخیره می شد را در خود نگهداری می کند، همانطور که اشاره شد، این باعث طرح این سوال می شود که چه کسی مالک این داده ها خواهد بود، ضمن اینکه عبور به سمت ادامه چنین سرویس هایی محرمانگی و تعاملات کاربران را نیز تحت شعاع قرار می دهد. ضمن آنکه تهدیدات امنیتی در حین اجرا و یا نظارت بر اجرای یک سفارش ممکن است محقق شود، چنین موضوعی غیر قابل چشم پوشی است.
امنیت
همانطور که در بخش قبل نیز به آن اشاره شد کنترل مسائل امنیتی در مدیریت منابع به عنوان سرویس بهترین چالش در این بخش است، اقدامات بسیاری در جهت رفع این مشکل انجام شده است نظیر مدیریت احراز هویت و کنترل در web2 . احراز هویت از جانب سازمانهای دانه درشت بوده در ابرهای خصوصی این موضوع به سطحی جزئی تراز گرانولیته برای احراز هویت نیاز دارند(به عنوان مثال احراز هویت مبتنی بر نقش)
مهاجرت داده ها
مشکل انتشار داده ها به صورت کارآمد و مقرون به صرفه یکی از مشکلات اساسی نگهداری داده های تولید است. یکی از رویکرد ها برای رفع مشکلات مشابه بر اساس کش های پراکسی است و تحت عنوان (content distribution networks) شناخته می شود. در محیط محاسبات ابری به کارگیری چنین مفاهیمی برای رسیدن به اهداف زیر است:
کاهش احتمال از دست دادن داده ها در حین مهاجرت داده ها
استرس پذیری بالا
کارایی بالا
مقیاس پذیری بالا
مقرون به صرفه بودن داده ها
امنیت حین مهاجرت داده ها

۳٫۱۱ نظارت به عنوان سرویس

دو ماژول اصلی سیستم های اجرایی تولیدکه تاکنون معرفی شده اند از طریق دریافت و پاسخ سرویس باهم در ارتباطند، ماژول دیگر این سیستم ها نظارت و بازرسی بر تخصیص درست منابع و اجرای درست سرویس اجرا است، آنچه در سیستم های اجرایی تولید تحت عنوان بازرسی قابل پیگیری است، را می توان با تدوین قراردادهای سطح سرویس مطلوبی به صورت توزیع شده مدیریت کرد چنانچه در فصول پیش عنوان شد یک نود میانجی برای نظارت و بازرسی در الگوی ارتباطی سیستم های اجرایی تولید در ابر پیشنهاد شده است.
این نظارت و بازرسی بایستی در سطوح مختلف اعمال شود ضمن اینکه بازرسی بایستی تخصیص منابع و زمانبندی را که در آن مجازی سازی در سطوح مختلف نیز رخ داده است را لحاظ کند.
در این مدل برای میانجی های بازرسی چندین نقش تعریف می شود:
نقش فرا مذاکره کننده: که در حقیقت کامپوننتی است که قرارداد های سطح سرویس را مدیریت می کند، و واسطی بین درخواست کننده سرویس و واسط می باشد و پروتکل های مناسب را برای توافق انتخاب می کند، برای ایجاد قرارداد های سطح سرویس مذاکره می کند و اجرای مذاکره را مدیریت می کند.
نقش فراواسط: این نقش، واسطی را که قادر بر به کارگیری سرویس برای ملزومات درخواست کننده ای خاص است را بر عهده دارد.
نقش واسط:این واسط وظیفه تعامل بین منابع واقعی و مجازی را دارد.
شکل ۳٫۴۵نظارت برتخصیص منابع

۳٫۱۲ جمع­بندی

در این بخش نگاهی کلان بر سیستم­های اجرایی تولید از دید توزیع­شده داشتیم، هدف “ارائه چارچوبی جامع ” با در نظر گرفتن فرآیندهای کسب­و کار موجود در سیستم­های اجرایی تولید با نگرش همه چیز تحت عنوان سرویس عنوان شد. در خلال این چارچوب، ملزومات تحقق این طرح، پیشنهاداتی با توجه به پتانسیل ابر و جوانب ارتباطی این چار چوب نیز مطرح شد. با ارائه این چارچوب مهمترین مسئله، ایجاد فاصله اطلاعاتی میان سرویس­ها است که راهکار پیشنهادی، وجود گره­های میانجی تحت عنوان سرویس بودتا بتواند مشکل حس کردن داده نسبت به اطلاعات کف کارخانه را تا حد امکان تقلیل دهد.

فصل چهارم- ارزیابی روش پیشنهادی

۴٫۱ مقدمه

در این فصل با توجه به محدودیت­های فعلی در به کارگیری ابر در صنایع بومی فعلی و پیاده­سازی سیستم­های اجرایی تولید ارزیابی اجمالی بین شرکت­های فعلی که راه­ حل­های ابری ارائه داده اند خواهیم داشت و همچنین مطالعه موردی بر یک سازمان تولیدی انجام خواهیم داد.

۴٫۲ مقایسه رویکرد های فعلی

در ادامه قیاسی بین رویکرد ها و چارچوب های فعلی که در حال حاضر مبنای بسیاری از سیستم های اجرایی تولید فعلی می باشد خواهیم داشت، مبنای این قیاس ویژگی ها و شاخص هایی است که در اکثر چارچوب های سیستم های اجرایی تولید مشترک است.یکی از این چارچوب ها، پابادیس است. چارچوب پابادیس، در حقیقت پروژه ای است که در حال گسترش می باشدو مبنای آن ارائه معماری کنترلی جدیدی بر اساس هوش توزیع شده است و هدف آن ارائه سکویی کنترلی برای عاملهای بلادرنگ جایگذاری شده در موجودیت های مختلف تولید است. این چارچوب نظیر سایر چارچوب ها، برای رسیدن به قدرت بیشتر ارتباطات بلادرنگ سعی در استفاده از RFID دارد. در سطح برنامه ریزی منابع سازمان، با بهره گرفتن از واسط های تعبیه شده، با سیستم های اجرایی تولید مبنی بر پابادیس ارتباط برقرار می کند. هم لایه کنترلی کف کارخانه و هم لایه سیستم های اجرایی تولید به صورت غیر متمرکز عمل می کنند، چارچوب بعدی که با چارچوب پیشنهادی موردمقایسه قرار گرفته است متامورف است، این چارچوب نیز که چارچوبی عامل گراست ولی با تمرکز بیشتر برای محیط های پویا و دائما در حال تغییر به نحوی که بتوان با تمرکز بر خاصیت خودمختاری عوامل محیط تولید را با شرایط مختلف وفق داد. چنین ویژگی هایی از طریق یادگیری که در عوامل قرار دارد صورت می گیرد، تمرکز این چارچوب بر ویژگی یادگیری جهت افزایش سازگاری است.
ویژگی هایی که این چارچوب ها بر مبنای آن مورد مقایسه قرار گرفته اند عبارتست از:
استاندارد تحت پوشش، همانطور که در بخش های قبل اشاره شد، استاندارد های متعددی جهت سیستم های اجرایی تولید تدوین شدند که برخی نیز مبنای دیگری قرار گرفتند، نخستین استاندارد که مبنای بسیاری از چارچوب ها نیز بوده است استاندارد MESA II است ، این استاندارد در نوع خود پوشش دهنده بسیاری از بخشهای سیستم های اجرایی تولید است، استاندارد بعدی ISA95 است که نسبت به استاندارد قبلی جامع تر بوده و ماژول های بیشتری را با ابعاد بیشتر تحت پوشش قرار می دهد.
رویکرد استفاده: چنانچه در بخش های قبل نیز اشاره شد چندین رویکرد تاکنون برای سیستم های اجرایی تولید مورد استفاده قرارگرفته است(شی گرایی،عامل گرایی،سرویس گرایی) در حال حاضر عامل گرایی و سرویس گرایی متداولترین آنها می باشد.
پوشش صنعتی: یکی از مهمترین ویژگی های سیستم های اجرایی تولید این است که قابلیت تعمیم به محیط های مختلف با ابعاد متفاوت را داشته باشد و پاسخگو برای سازمانهای متفاوت باشد.
سفارش سازی: با تدوین یک چارچوب، همزمان اصول و قراردادهایی به طور ضمنی برای ایجاد آن نیز شکل می گیرد که برنامه هایی کاربردی منطبق بر آن بایستی بر آن اساس باشند اگر این قراردادها برای سازمانهای مختلف قابل سازگاری باشند اصول قابلیت سفارشی سازی بالایی دارند.
مدل اقتصادی: با استقرار یک سیستم اجرایی تولید به صورت توزیع شده دیگر مدل های اقتصادی برای پرداخت هزینه ها متفاوت خواهد بود، هر سازمان بر حسب نیاز خود مدلی را اتخاذ می کند(پرداخت هزینه بابت سرور های پاسخگو، پرداخت هزینه بابت هر تولید تکمیل شده، و یا پرداخت هزینه بابت مقدار مصرف صورت گرفته نظیر پرداخت هزینه آب و برق …)
یکپارچه سازی: یکی از ویژگی های سیستم های اجرایی تولید نحوه یکپارچه شدن آنها با سیستم های اطلاعاتی موجود در لایه برنامه ریزی منابع سازمان است.

Owens, 1999

جو سازمانی به مجموعه‌ای از خصایص یا ویژگی‌هایی که موجب تمایز یک سازمان از دیگر سازمان‌ها می‌گردد، اطلاق می‌گرددو در حقیقت جو سازمانی اغلب به عنوان شخصیت سازمان معرفی می‌گردد. همان‌طور که شخصیت، به خصایص ثابتی از افراد اشاره دارد، جو نیز به خصایص و خواص ثابت سازمان اشاره می‌کند.

Chen, 2006
Ancarani, 2009
Arridsson, 2006
Acikgoza, 2011

جو سازمانی انعکاسی از رویه‌ها و اعتقادات مشترک و هنجارها، نگرش‌ها، رفتارها، احساسات اعضای یک نظام اجتماعی و سیستم‌های ارزشی در یک سازمان است.

OZ (2010)

درک اعضای سازمان از شیوه‌های عملکرد سازمانی و چگونگی ادراک از آن

Xiaobei, 2011
Shim, 2010
هالپین و کرافت، ۱۹۶۲

جو سازمانی ریشه در فرهنگ سازمان دارد و به معنی ادراک مشترک سازمان بر حسب اقدامات، سیاست‌ها، رویه‌ها، کارهای روزمره و پاداش‌هاست.

مقیمی، ۱۳۸۶
هالپین و کرافت، ۱۹۶۲

جو سازمانی به تمام محیط داخلی سازمان اشاره دارد که: ۱٫سازمان را شرح می‌دهد، ۲٫یک سازمان را از سایر سازمان‌ها مجزا می‌کند، ۳٫در طول زمان نسبتاً بادوام است، ۴٫افراد از آن اثر می پذیرند.

جدول ۱: تعاریف جوسازمانی از دیدگاه تنی چند از صاحبنظران
۲-۲-۲-ویژگی‌های جو سازمانی
جو سازمان نتیجه تعامل عقاید، هنجارها و ارزش‌های مشارکت‌کنندگان در محیط سازمان است. ساکن(۲۰۰۱) معتقد است جو ادراک شده در محیط سازمان دارای دو بعد اساسی است: جو علمی و جو اجتماعی. هر کدام از این دو بعد به نوبه خود دارای خصوصیات و ویژگی‌هایی هستند که در ارتباط با یکدیگر زمینه‌ی بهبود جو سازمان را فراهم می‌سازد. جو علمی بیانگر نحوه‌ی کاربرد سیستم‌های پاداش و تشویق،‌اثربخشی کارکنان و مدیران و فرآیندهای مشارکت‌جویانه که در مدرسه وجود دارند، می‌باشد. از طرف دیگر جو اجتماعی نتیجه پذیرش، همدردی و آسایش و نظم در امکانات سازمان، مشارکت کارکنان در برنامه‌ها و فعالیت‌ها، هنجارهای گروهی حاکم و ساختار و نظام حمایتی کارکنان می‌باشد. به عبارت دیگر وجود آزاداندیشی، اعتماد، احترام، روحیه بالا، مواظبت، خونگرمی، همبستگی در سازمان بیانگر جو مثبت است. علاوه بر این یک جو مثبت به رضایت خاطر، افزایش پیشرفت تحصیلی با بهره‌وری منجر می‌گردد. از طرف دیگر سازمان با جو منفی فاقد آزاداندیشی، اعتماد، خونگرمیو همبستگی می‌باشند، به طور معمول افرادی که در یک جو منفی به کار و فعالیت مشغول هستند، متمایل به ابراز نارضایتی می‌باشند. در نتیجه کارکنان در یک جو منفی پیشرفتی نمی‌کنند. به طور کلی روابط کارمند و مدیر نقش مهمی در خلق یک جو مثبت در سازمان ایفا می‌کند و کارکنان در سازمان‌های کوچک‌تر، جو سازمانی بازتری نسبت به کارکنان سازمان بزرگتر تجربه می‌کنند. نتایج مطالعات حاکی از این هستند که مدیر اثربخش نه تنها کارمندان را در فعالیت‌های سازمانی درگیر می‌سازد، بلکه وقت و فرصت بیشتری را در پاسخگویی به سؤالات جهت دریافت جواب‌های دقیق‌تر و کامل‌تر ایجاد می کند (شیرزادی، ۱۳۸۵).
بعضی از ویژگی‌های جو سازمانی که حاصل مطالعات مختلف است، عبارتند از:
۱٫میزان استقلال فردی که به اعضاء سازمان داده شده است.
۲٫میزان و درجه‌ای که سرپرستان، اهداف ارتباطی، قوانین و شیوه‌ها را برای زیردستان تعیین می‌کنند.

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

۳٫رفتارهای پاداش داده شده به وسیله سازمان و انواع پاداش‌های پیشنهادی.
۴٫ملاحظه، صمیمیت و حمایت زیردستان از سوی سرپرستان.
۵٫میزان تضاد و چگونگی مدیریت آن (مقیمی، ۱۳۸۶).
به نظر مورن و ولکووین، جو سازمانی ویژگی نسبتاً بادوامی از سازمان است که موجب تمایز آن سازمان از سایر سازمان‌ها می‌شود و شامل چنین ویژگی‌هاست:
الف) متضمن ادراکات جمعی در مورد سازمان‌ها و شامل مواردی از قبیل استقلال، اعتماد، جامعیت، حمایت، ابداع و عادلانه بودن است.
ب) به وسیله تعامل اعضاء پدید می‌آید.
ج)به عنوان مبنایی برای تعیین و تفسیر موقعیت به کار گرفته می شود.
د)بیانگر هنجارها، ارزش‌ها و ویژگی‌های اساسی فرهنگ سازمان است.
ه) به مثابه منبع نفوذ و تأثیرگذاری به شکل‌گیری رفتار عمل می‌کند (صفری، ۱۳۸۲).
در نگاره (۲-۲) ویژگی جو سازمانی از دیدگاه صاحبنظران آورده شده است.

۱– ۴ – اهداف تحقیق
هدف اصلی این پژوهش، بررسی اثرات کوتاه‌مدت و بلندمدت نوسانات نرخ ارز برتجارت دوجانبه ایران با ونزوئلا است.
۱- ۵ – سؤالات تحقیق
سوالات تحقیق حاضر به شرح ذیل است:
آیا نوسانات نرخ ارز در بلندمدت بر واردات ایران از ونزوئلا اثر دارد؟
آیا نوسانات نرخ ارز درکوتاه‌مدت بر واردات ایران از ونزوئلا اثر دارد؟
آیا نوسانات نرخ ارز در بلندمدت برصادرات ایران به ونزوئلا اثر دارد؟
آیا نوسانات نرخ ارز درکوتاه‌مدت برصادرات ایران به ونزوئلا اثردارد؟
۱– ۶ – فرضیه ‏های تحقیق
فرضیه های تحقیق حاضر عبارتند از:
نوسانات نرخ ارز دربلندمدت اثرمنفی و معنادار برواردات ایران از ونزوئلا دارد.
نوسانات نرخ ارز درکوتاه‌مدت اثرمنفی و معنادار برواردات ایران از ونزوئلا دارد.
نوسانات نرخ ارز دربلند‌مدت اثرمنفی و معنادار برصادرات ایران به ونزوئلا دارد.
نوسانات نرخ ارز درکوتاه‌مدت اثرمنفی و معنادار برصادرات ایران به ونزوئلا دارد.
۱– ۷ – جامعه آماری، روش نمونه‏گیری و حجم نمونه
داده‌های مورد نیاز برای این پژوهش، سری‌های زمانی دو کشور ایران و ونزوئلا طی دوره‌ی ۱۳۶۲-۱۳۹۲ به صورت سالانه می‌باشد.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۱– ۸ – روش‌ها و ابزار تجزیه و تحلیل داده‏ها
شاخص نااطمینانی نرخ ارز واقعی از طریق واریانس ناهمسانی شرطی اتورگرسیو تعمیم یافته(GARCH) محاسبه و به عنوان متغیر جایگزین نااطمینانی نرخ ارز واقعی در نظر گرفته شده و سپس با بهره گرفتن از یک الگوی خودتوضیحی با وقفه‌های توزیعی^[۱]ARDL، اثرات بلندمدت نوسانات نرخ ارز بر صادرات و واردات ایران به(از) ونزوئلا تخمین زده می‌شود و درنهایت پویایی‌های کوتاه‌مدت مدل با بهره گرفتن از روش الگوی تصحیح خطا^[۲]ECM بررسی می‌شود. برای تجزیه‌ و تحلیل این داده‌ها از نرم افزار Microfit5 وEviews7 استفاده شده است.
۱– ۹ – متغیرهای تحقیق
متغیرهای پژوهش حاضرعبارتند از: صادرات ایران به ونزوئلا، واردات ایران از ونزوئلا، GDP ایران، GDP ونزوئلا، نرخ ارز واقعی دوجانبه و نااطمینانی نرخ ارز
۱-۱۰- تعریف واژه ‏ها
تولید ناخالص داخلی (GDP) : تولید ناخالص داخلی به عنوان مهم‌ترین شاخص عملکرد اقتصادی در تجزیه و تحلیل‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این شاخص نشان دهنده اندازه اقتصادی یک کشور است و معادل ارزش کل کالاها و خدمات نهایی است که در طول یک سال در داخل مرزهای جغرافیایی تولید می‌شود. در حساب‌های ملی ایران، روش تولید(ارزش افزوده( به عنوان روش اصلی محاسبه تولید ناخالص داخلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای به دست آوردن GDP باید خالص درآمد عوامل تولید را ازGNP کسر کرد. خالص درآمد عوامل تولید(برای ایران) برابر است با معادل تولید و درآمدی که اشخاص ایرانی و سرمایه‌های ایرانی و خارجی ایجاد می‌کنند منهای معادل تولید و درآمدی که اشخاص خارجی و سرمایه‌های خارجی در ایران ایجاد می‌کنند(رحمانی،۱۳۷۸).
نرخ ارز اسمی(NRE)^[3]: تعداد واحدهای پول خارجی که معادل با یک واحد پول داخلی است را اندازه‌گیری می‌کنند که در این پژوهش این نرخ به صورت زیر محاسبه شده است.
(۱-۲) ارزش بولیوار به ریال=
نرخ ارز واقعی(RER)^[4]: این نرخ به طور مستقیم قابل محاسبه نمی‌باشد، لذا آن را به طور غیرمستقیم با بهره گرفتن از ترکیب شاخص‌های دیگر محاسبه می‌کنند. برای محاسبه نرخ واقعی ارز با
توجه به نرخ ارز اسمی وشاخص قیمت مصرف‌کننده از رابطه‌ی زیر استفاده ‌ می‌شود.
RER_cpi = NRE * CPI_v/ CPI_i(1-3)
که CPI_v شاخص قیمت مصرف کننده ونزوئلا و CPI_iشاخص قیمت مصرف کننده ایران می‌باشد(برانسون،۱۳۸۳).
داده‌های سری زمانی: داده­هایی است که در قالب یک (چند) متغیر خاص، در طول زمان رخ می­دهد.
۱-۱۱- ساختار تحقیق
در این پژوهش ابتدا در فصل اول کلیات تحقیق اعم از اهداف و سوالات تحقیق و..آورده شد، سپس در فصل دوم به مبانی نظری این موضوع و پژوهش‌های انجام شده در این زمینه می‌پردازیم. در فصل سوم مدلهای مرتبط با موضوع و آزمون‌های مربوطه توضیح داده می‌شود و سپس در فصل چهارم به تخمین مدل‌ها و آزمون فرضیه‌ها می‌پردازیم و در نهایت در فصل پنجم نتایج و پیشنهادات بیان می‌گردد.
فصل دوم:
مبانی نظری
و مروری بر پیشینه تحقیق
۲– ۱- مقدمه
نرخ ارز متغیری است که بیش از سایر متغیرها با بخش خارجی اقتصاد ارتباط مستقیم و تنگاتنگ دارد. امروزه ارزش پول کشورها نه تنها تحت تاثیر سیاست‌های اقتصادی داخل هرکشور قرار دارد، بلکه نوسانات ارزی در بازارهای جهانی نیز بر ارزش پول و به تبع آن بر تجارت خارجی آنها موثر می‌باشد. لذا در این فصل ابتدا به مبانی نظری این موضوع و سپس به مطالعات انجام شده در این زمینه می‌پردازیم.
۲-۲- چارچوب نظری تحقیق
جهت و میزان اثرگذاری نرخ ارز بر تراز تجاری از موضوعات و مسائل بسیار بااهمیتی است که در بسیاری از مطالعات دانشگاهی و نیز مطالعات کاربردی به آن پرداخته شده است. گفته می‌شود که تاثیرات کوتاه‌مدت تغییرات نرخ ارز بر تراز تجاری متفاوت از اثرات بلندمدت است.
تئوریهای اقتصادی بیان می‌کند که یکی از ابزارهای سیاست اقتصادی جهت رفع کسری در تراز تجاری، کاهش ارزش پول ملی است. فهم اثر تضعیف واقعی پول ملی بر تراز تجاری درکوتاه‌مدت و بلندمدت امری مهم است، بخصوص برای کشورهای در حال توسعه که به دنبال آزادسازی تجاری و نرخ‌های ارز هستند. اگر تضعیف واقعی پول ملی، وضعیت تراز تجاری را در کوتاه‌مدت یا بلندمدت وخیم‌تر کند، ممکن است نیاز به سیاست‌های پولی و مالی که امر تثبیت ارزش پول رایج را نتیجه می‌دهند، وجود داشته باشد. اگر تضعیف ارزش پول ملی موجب بهبود تراز تجاری در کوتاه‌مدت و یا بلندمدت گردد، تحت این شرایط صادرات خالص تحریک شده و
باعث بهبود وضعیت تراز تجاری و اقتصادآن کشور می گردد(سینگ^[۵]،۲۰۰۹).
دو روش اصلی برای بررسی اثرات تغییرات نرخ ارز روی تراز تجاری پیشنهاد شده است: روش اول، رهیافت کشش مارشال لرنر بوده که تاثیر کاهش ارزش پول ملی بر تراز تجاری را آنی دانسته و تحلیلی ایستا از آن ارائه می‌دهد. اما رهیافت دوم که موسوم به اثر منحنی ‌جی می‌باشد برخلاف روش قبلی بیان می‌کند که عکس‌العمل تراز تجاری در قبال تغییرات نرخ ارز نه تنها آنی نبوده، بلکه جنبه‌ی پویا داشته و ممکن است در طی دوره‌ای از زمان به وقوع بپیوندد. در ادامه به ارائه توضیحاتی در مورد دو روش مذکور می‌پردازیم.
۲-۲-۱- پدیده‌ی منحنی جی
در مارچ ۱۹۷۳ زمانی که بیشتر کشورهای صنعتی تصمیم گرفتند که ارز رایج خود را به طور شناور اداره کنند، این باور رایج شد که انعطاف‌پذیری نرخ ارز، کسری‌های تجاری را تامین خواهدکرد وکشورها را از اختلالاتی که منشاء خارجی داشته، دور می‌کند و کشورها می‌توانند از سیاست‌های پولی و مالی جهت اداره و مدیریت بهتر اقتصادشان استفاده کنند. این باور بیشتر بر اساس این حقیقت بود که کشش‌های تقاضای صادرات و واردات به قدر کافی بالا بودند تا بتوانند بهبود تراز تجاری متاثر از تضعیف پول ملی را تضمین کنند. اما مگی^[۶](۱۹۷۳) اولین فردی بود که به این مطلب اشاره کرد که تراز تجاری امریکا در سال ۱۹۷۱ با تضعیف دلار، بدتر شده است. سپس او به صورت تئوری چنین بحث کرد که ممکن است که تراز تجاری در پی کاهش ارزش پول بدتر گردد، این امر بیشتر به خاطر وقفه‌هایی است که در عکس‌العمل جریانات تجاری نسبت
به تغییر در نرخ ارز رخ می‌دهد. وقتی که وقفه‌ها یکبار محقق شوند، سرانجام تراز تجاری بهبود می‌یابد(بهمنی اسکویی و گوسوامی^[۷]،۲۰۰۳).
مگی این پدیده را با فرض برقراری شرط مارشال-لرنر این‌گونه تفسیر نمود:”تضعیف پول ملی ابتدا وضعیت حساب جاری را بدتر می‌کند، چون با تضعیف پول ملی مقدار حقیقی حجم صادرات و واردات تغییر نمی‌کند ولی واردات نسبت به قبل گران‌تر می‌شود و لذا وضعیت تراز تجاری بدتر می‌شود. با گذشت زمان هم تولیدکنندگان و هم مصرف‌کنندگان نسبت به تضعیف پول ملی واکنش نشان داده و مقادیر صادرات و واردات بر اساس قیمت نسبی کالاهای داخلی شروع به تعدیل کرده و وضعیت تراز تجاری رو به بهبودی می‌نهند. به عبارت دیگر، تضعیف پول ملی با وقفه‌های زمانی بر تراز تجاری تاثیر می‌گذارد. نمودار تاخیر واکنش تراز تجاری نسبت به تضعیف پول ملی شبیه حرف j می‌باشد، لذا این پدیده اثر منحنی j نامیده می‌شود”.(کازرونی و مجیری،۱۳۸۹).
کروگر^[۸]پدیده منحنی جی را ناشی از این ضعف می‌داندکه به هنگام تغییر در نرخ ارز، بسیاری از کالاها که هم ‌اکنون در راه می‌باشند، تحت قراردادهایی خریداری شده‌اند و تکمیل این معادله، تغییرات کوتاه‌مدت در تراز تجاری را موجب می‌شود و در واقع تراز تجاری بدتر می‌شود. در واقع وی بیان می‌کند یک دسته از قراردادها برای واردات که قبل از کاهش ارزش پول بسته شده‌اند، قادر به تغییر آن‌ها نیستیم، در نتیجه‌ی این امر، هزینه‌ی کالاهای وارداتی افزایش یافته و تراز تجاری بدتر می‌شود (رسیدگان،۱۳۸۱).
۲-۲-۲- مارشال لرنر
تئوری سنتی اقتصاد اظهار می‌کند که اثرات مطلوب ناشی از کاهش ارزش پول به کشش‌های وارداتی و صادراتی وابسته است که اگر مجموع این کشش‌ها بزرگتر از یک باشد، انتظار می‌رود بعد ازکاهش ارزش پول، تراز تجاری بهبود یابد که این امر تحت شرایط مارشال-لرنر مطرح شده است. اکثر کشورهایی که اقدام به کاهش ارزش پول ملی می‌کنند با کسری تجاری روبرو می‌باشند. در این صورت کشش‌های تقاضا برای صادرات و واردات باید بیشتر از آنچه که در شرط مارشال-لرنر عنوان شده، باشد. تنها در این صورت است که سیاست کاهش ارزش پول منجربه بهبود تراز تجاری ‌ می‌گردد. دلیل این مسئله این است که در این حالت باید کشش تقاضا برای صادرات به اندازه‌ای بالا باشد که علاوه بر غلبه بر کاهش واردات(در اثر کاهش ارزش پول)، بر کسری اولیه‌ی تراز تجاری نیز غلبه نماید و به همین دلیل است که تقریبا در بیشتر کشورهای جهان سوم که با مشکل کسری تجاری روبرو هستند، سیاست کاهش ارزش پول منجر به بهبود تراز تجاری آنها نمی‌گردد. بر اساس شرط مارشال-لرنر(مشروط بر اینکه کشش‌های عرضه‌ی صادرات و تقاضای واردات کشور خودی بی‌نهایت باشد) تاثیر کاهش ارزش پول داخلی بر تراز تجاری به صورت زیر خواهد بود:
=m -1)(2-1)
در این رابطه در صورتی تراز تجاری با کاهش ارزش پول داخلی بهبود پیدا می‌کند که مجموع قدرمطلق کشش‌های تقاضای صادرات و واردات بزرگتر از یک باشد۱) <││+│ │(. از طرف دیگر زمانی که کشش‌های عرضه‌ی صادرات و واردات کمتر از بی‌نهایت باشد، در آن صورت تاثیر کاهش ارزش پول داخلی بر تراز تجاری به صورت رابطه‌ی زیر محاسبه می‌شود:

۷-۶-۲-۲- نهی از هم‌رازی باکافران: ۲۷۶
۷-۶-۲-۳- نهی از ازدواج با کافران: ۲۷۷
۷-۶-۲-۴- جداسازی کافران محارب از سایر کافران ۲۷۸
۷-۶-۲-۵- رد هدیه مشرکان ۲۷۸
نتیجه‌گیری ۲۷۸
فصل هشتم: کنش دعوتی، الگوی ارتباط میان‌فرهنگی اسلامی ۲۸۷
کنش دعوتی، برآیند اصول حاکم بر ارتباط میان‌فرهنگی ۲۸۷
مقایسه کنش دعوتی و کنش ارتباطی ۲۸۹
مقایسه کنش دعوتی با سایر کنش‌ها ۲۹۵
۸-۱- دلالت‌های کنش دعوتی در ارتباط میان‌فرهنگی ۳۰۴
۸-۱-۱- بهره‌گیری از روش‌های سه گانه حکمت، موعظه و جدال احسن ۳۰۵
۷-۱-۱-۱- غلبه ‌بر موانع ارتباط ۳۱۱
۷-۱-۱-۱-۱- سوء تفاهم‌ها(به‌عنوان مهم‌ترین مانع ارتباط) ۳۱۱
۷-۱-۱-۱-۲- قوم‌مدارای ۳۱۵
۷-۱-۱-۱-۳- موانع عاطفی ۳۱۸
۷-۱-۱-۱-۴- ارتباط یکسویه در فضای گفتگو ۳۱۹
۷-۱-۱-۱-۵- شروع از نقاط منفی (انتقاد گزنده) ۳۱۹
۷-۱-۱-۱-۶- پرسشگری منفی ۳۲۰
۷-۱-۱-۲-۱- برخورداری از دانش‌های ضروری برای ارتباط میان‌فرهنگی ۳۲۲

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۷-۱-۱-۲-۲- آشنایی با زبان مخاطب ۳۲۳
۷-۱-۱-۲-۳- اطلاع از حساسیت‌های فرهنگی ۳۲۸
۷-۱-۱-۲-۴- پاسخ گویی به‌ پرسش‌ها ۳۳۲
۷-۱-۱-۳- پشتیبانی گفتار با عمل ۳۳۳
۷-۱-۱-۴- اتباع احسن ۳۳۶
۷-۱-۱-۵- صبر و شکیبایی در دعوت به اسلام ۳۳۸
فصل نهم: خلاصه و نتیجه‌گیری ۳۴۰
منابع و مآخذ ۳۴۸
کلیات
بیان مسأله
ارتباط در گذشته و برای انسان نخستین، افزون بر کارکردهایی که در جهت حفظ حیات و یاری‌گرفتن از دیگران داشته، زمینه‌ساز فعالیت‌های اجتماعی و سرآغازی بر زندگی اجتماعی بوده است. اما در عصر حاضر اهمیت برقراری ارتباط به‌حدی است که انسان، پیوسته در جهت ابداع و ساخت انواع وسایل، ابزارها، روش‌ها و شیوه‌های کارآمدتر ارتباط جمعی و بین‌فردی کوشیده است. وقتی با دیگران اختلاف پیدا می‌کنیم، کارشناسان به‌ما پیشنهاد می‌کنند با یک‌دیگر گفت‌و گو کنیم. ارتباط داشتن و کسب مهارت ارتباط‌گیری با دیگران در شکل‌های گوناگون ارتباط اجتماعی در زندگی همه ما نقش مهمی ایفا می‌کنند. از سال‌های نخستین به‌ناچار با زبان‌های بیگانه آشنا می‌شویم و برای این‌که آن‌ها را به‌خوبی یاد بگیریم، کار و تمرین مستمر می‌کنیم. دو زبانه بودن به‌تدریج به ‌شرط لازم بسیاری از شغل‌ها تبدیل شده است. مسأله فقط توانایی زبانی نیست، بلکه کسب مهارت و آشنایی با نظام‌های ارتباطی مهم دیگر نیز اهمیت دارد. بنابراین، مهارت‌های ارتباطی محدود به‌مهارت‌های زبانی نمی‌شود، بلکه همچنین شامل مهارت داشتن در نظام‌های نشانه‌ای و ارتباطی دیگر به‌منظور اجرای صحیح نیز می‌شود.^[۱] به این‌ترتیب رسانه‌ها تاثیرات شگرفی برجای می‌گذارند لکن تاثیر رسانه‌ها صرفا سطحی، آن هم در سطح جهانی نیست، بلکه آنها تاثیرات عمیقی بر مناسبات اجتماعی و روابط انسانی نیز داشته‌اند. شبکه اینترنت شکل ارتباطی کاملا جدیدی است که نتایج پیدایش آن هنوز بر ما روشن نیست.
با همین اشاره سطحی می‌توان پی برد که ما برای زندگی کردن در جامعه جدید تا چه میزان به ارتباط وابسته‌ایم و این پدیده چه نقشی در زندگی ما ایفا می‌کند. «ارتباط» عنصری اجتناب‌ناپذیر و ساختاری در جامعه جدید است؛ پس در تمام شکل‌های گوناگون و متمایز آن موضوع محوری پژوهش‌‌های جامعه‌شناختی قرار می‌گیرد. ارتباط از دو جهت برای جامعه‌شناسی دارای اهمیت است. از یک‌سو جامعه‌شناسی دگرگونی در جامعه جدید را ناشی از تغییر شکل‌های ارتباطی ارزیابی می‌کند و از سوی دیگر ارتباط را راه‌حل بسیاری از مسائل موجود در جامعه جدید ارزیابی می‌کند.^[۲]
امروزه بخش قابل‌توجهی از ارتباطات انسانی به ارتباطات میان‌فرهنگی اختصاص دارد. ارتباطات میان‌فرهنگی در شکل‌های بی‌وسطه و با واسطه آن در طول تاریخ بشر هیچ‌وقت مانند اکنون اهمیت پیدا نکرده بود؛ چرا که هم مسافرت‌های خارجی و هم استفاده از محصولات فرهنگی و علمی سایر جوامع و فرهنگ‌ها در مقایسه با دوران اخیر بسیار ناچیز بوده و از اهمیت چندانی برخوردار نبوده است. امروزه ارتباط میان انسان‌ها از سویی به‌دلیل گسترش وسایل حمل و نقل در سراسر جهان افزایش چشم‌گیری داشته،^[۳] و از سوی دیگر، در نتیجه ظهور فناوری‌های ارتباطی، برای برقراری ارتباط میان‌فرهنگی هیچ نیازی به‌ مسافرت‌های طاقت فرسا و یا طولانی وجود ندارند. افراد زیادی بدون این‌که حتی از خانه خود بیرون بروند با دیگران ارتباطِ میان‌فرهنگی برقرار می‌کنند؛ آنان با تماشای فیلم‌ها و سریال‌های خارجی، با بهره گرفتن از فضای سایبر به‌عنوان یک کاربر اینترنتی و حتی با مطالعه آثار مکتوب (اعم از علمی، آموزشی، داستانی و …) و همین‌طور با ارائه اطلاعات و آثار خود در حال برقراری ارتباط‌ میان‌فرهنگی‌اند.^[۴] تعداد بی‌شمار از مردمان در شبکه‌های مجازی(ساده‌ترین شکل ارتباط میان‌فرهنگی) حضور دارند و شاید بتوان ادعا کرد که در شرایط کنونی ارتباطات میان‌فرهنگی به‌یک امر اجتناب ناپذیر و به‌تعبیری به بخش ضروری ارتباطات بشر^[۵] تبدیل گشته و همین پدیده بسیار مهم است که ارتباطات میان‌فرهنگی را در کانون توجه دانشمندان عرصه فرهنگ و ارتباطات قرار داده است. حتی ادعا می‌شود که: ارتباطات میان فرهنگی، موضوعی مهم و فوری است چون بنظر می‌رسد آینده زندگی اجتماعی بشر ضرورتا با نگرش ما نسبت به ارتباطات میان فرهنگی گره خوره است.^[۶]
در بیشتر موقعیت‌ها، ارتباط‌گرانِ میان‌فرهنگی اشتراک زبانی ندارند،^[۷] اما مسایل ارتباطی در قلمرو غیرکلامی بزرگ‌تر رخ می‌دهد. ارتباط غیرکلامی یک فرایند ظریف، چندبعدی، و غالبا خودجوش است. در واقع، افراد از بیشتر رفتارهای غیرکلامی خود که بدون توجه، خود به‌خود و غیرارادی انجام می‌شود آگاه نیستند. از آنجا که ما اغلب از رفتارهای غیرکلامی خود هم آگاه نیستیم، تشخیص‌دادن و تسلط بر رفتارهای غیرکلامی در فرهنگی بیگانه بی‌نهایت مشکل است.
با جدی شدن حوزه مطالعه ارتباطات و فرهنگ و روابط متقابل آنها، در دهه هزار و نهصد و هفتاد رشته علوم ارتباطات به ارتباطات میانِ فرهنگ‌ها توجه و آن را از حیطه خاص رفتار خارج کرد. مطالعات ارتباطات بین‌فرهنگی، در مورد روابط ارگانیک میان ارتباطات و فرهنگ، نه فقط از منظر عناصر رفتاری و بیرونی بلکه با توجه به اجزای شناختی نظیر نظام‌های دریافت و شیوه‌های استدلال نظریه‌پردازی کرد. این رویکرد مردم را نه فقط به‌عنوان ساختارهای اقتصادی – اجتماعی و توده‌های منفعل جامعه‌شناختی بلکه به‌مثابه ‌نظام‌های فرهنگی مورد توجه قرار می‌دهد. در واقع ارتباطات بین‌فرهنگی بیشتر بر ارتباطات فردی، روبرو و مستقیم متمرکز شده است.^[۸]
اسلام به‌عنوان دینی جهان‌شمول، به همه عرصه‌های حیات بشر(فردی و اجتماعی) توجه دارد. با جدی شدن ارتباطات میان‌فرهنگی، حساسیت دانشمندان اسلامی نیز به تناسب جدی‌تر می‌شود. چون از سویی، ارتباطات میان‌فرهنگی به احتمال زیاد با «فرهنگ‌پذیری» همراه خواهد بود. «فرهنگ‌پذیری عبارت است از یادگیری، مشارکت و درونی کردن نمادها و رفتارهایی که در محیط فرهنگی جدید رایج است. فرهنگ‌پذیری اغلب با «فرهنگ‌زدایی» یعنی فراموش کردن یا جایگزین کرن شماری از نمادها و کردارهای مألوف فرهنگ اولیه همراه است.»^[۹] از سوی دیگر، از نظر اسلام ارتباطات میان‌فرهنگی دارای اهمیتی مضاعف است. چرا که اسلام به گسترش ارتباطات مسلمانان با غیرمسلمانان در جهت تبلیغ دین توصیه و تاکید می‌کند و به ارتباطات انسان در همه ساحت‌ها، به‌ویژه ارتباط با غیرمسلمان، حساسیت ویژه‌ای نشان داده‌است. این حساسیت از نخستین روزهای ظهور اسلام وجود داشته است. «نهضت‌های پیامبران الهی، پیوسته در محیط‌هایی شکل گرفته‌اند که مولفه‌ی فرهنگی‌شان، تعارض آشکاری با محتوای باورها، ارزش‌ها و هنجارهای الهی آن نهضت‌ها داشته‌اند. رشد این نهضت‌ها و تبدیل شدن آن‌ها به اجتماع‌های دارای هویت فرهنگی خاص، در کنار رسالتی که برای انتقال پیام و ترویج باورها و ارزش‌های الهی خود داشته‌اند، ارتباط آ‌ن‌ها با فرهنگ‌های استقراریافته آن محیط‌ها را به موضوعایی برای برای مطالعات ارتباطات میان‌فرهنگی بدل کرده است. این ارتباط‌ها به‌طور عمده، از نوع تقابل فرهنگی بوده‌اند؛ زیرا مولفه‌های اعتقادی و ارزشی زیربنایی آن فرهنگ‌ها را زیر سوال می‌بردند و جهت‌گیری آن‌ها را مخالف با منافع و مصالح واقعی انسان‌ها می‌دانستند. پس همواره با مقاومت‌های فرهنگی روبه‌رو بودند».^[۱۰]
اسلام، به‌عنوان دینی که مدعی جهان‌شمولی و خاتمیت است، در همان حال که مقاطع گوناگون حیات اجتماعی خود را آکنده از تعامل‌های تعیین‌کننده با فرهنگی‌های همسایه دیده، حساسیت‌های مضاعفی را نیز برانگیخته است.^[۱۱]
اکنون که پیشرفت صنعت ارتباطات، حصارها و مرزها را در هم نوردیده و روز به‌روز انسان‌ها را به‌هم نزدیک‌تر مى‌کند و مى‌رود که تمامى انسان‌هاى کره زمین را در یک دهکده جهانى گردآورد، مسأله ارتباطات میان‌فرهنگی و چگونگی تعامل با دیگران در زاویه‌هاى گوناگون: اقتصادى، فرهنگى، سیاسى و… مسأله روز همه مسلمانان مى‌گردد^[۱۲] و پرسش‌هاى انبوهى را فراروى فقیهان و اسلام‌شناسان مى‌نهد.
ارتباطات صرفا یک قالب رفتاری نیست؛ بلکه با آگاهی و معرفت نیز ارتباط پیدا می‌کند. یک مسلمان همچنان که می‌تواند در یک ارتباطِ میان‌فرهنگی بر مخاطب خود تاثیر بگذارد، احتمال تاثیرپذیری‌اش نیز وجود دارد. به‌طور کلی، این‌که ارتباط با چه کسی با چه شیوه‌ای و با چه محتوایی صورت گیرد کاملا مهم بوده و در سرنوشت فرد و حتی جامعه مسلمین تاثیر می‌گذارد؛ این حساسیت‌ها بتدریج جدی‌تر می‌گردد. دقیقا همین موارد است که ارتباطات میان‌فرهنگی را برای پژوهشگر اسلامی به یک «مسأله» تبدیل می‌کند که برای حل آن باید به پرسش‌های ذیل پاسخ دهد:

• • دین اسلام چه الگویی را برای ارتباطات میان‌فرهنگی ارائه می‌دهد؟

    • • ویژگی‌های اصلی ارتباطات میان‌فرهنگى از نظر اسلام کدامند؟
    • • آیا ارتباطات میان‌فرهنگی از اصول و قواعد خاصی پیروی می‌کند؟
    • • ارتباط با افراد جوامع دیگر(اعم از مسلمانان و غیرمسلمانان) با چه هدفی صورت می‌گیرد؟

بسیاری از متولیان فرهنگی همواره در صدد پیدا کردن راهی برای بهینه‌سازی روابط اجتماعی در ساحت‌های مختلف آن بوده‌اند؛ ولی ظاهرا هیچ‌گاه چنین اتفاقی در حد انتظار رخ نداده؛ یا دست‌کم مقیاسی برای اطمینان از سنجش اثربخشی برنامه‌ها وجود نداشته است. همۀ کسانی که به بهبود وضعیت روابط اجتماعی می‌اندیشند، از فقدان الگوی رفتاری جامع که بر داده‌هایی قابل اعتماد مبتنی باشد، گله دارند. به‌طور طبیعی دست‌یابی به داده‌های مبتنی بر تحقیقات علمی که بتوان براساس آن رفتارهای اجتماعی را تنظیم و یا ‌به ‌برنامه‌ریزی کلان پرداخت، نیازمند آگاهی از مطلوبیت‌های اسلام است. تاکنون به بررسی جامع دست نیافته‌ایم که در آن به‌طور خاص به الگوی مطلوب در عرصۀ ارتباطات میان‌فرهنگی پرداخته و سپس بر اساس آن، تحقیقات توصیفی و توصیه‌های هنجاری شکل گرفته باشد. این رساله هم نگاهی جامع به ارتباطات میان‌فرهنگی دارد و هم، زمینه را برای بررسی‌های میدانی فراهم می‌کند.
ضرورت و اهمیت تحقیق
گسترش ارتباطات در سطح جهانی و پیامدهایی که به‌ویژه برای جوامع اسلامی و مسلمانان خواهد داشت تحقیق درباره این موضوع را به یک ضرورت انکارناپذیر تبدیل کرده است. برغم اهمیت بسیار زیاد عرصه ارتباطات میان‌فرهنگی، آنچنان که باید توجه پژوهشگران ارتباطی به این موضوع معطوف نگشته است و از این‌رو در این خصوص خلاء جدی وجود دارد. پژوهش حاضر در جهت پاسخ به یکی از مسائل فراوانی که در این عرصه وجود دارد، شکل گرفته است.
فرضیه‌ها
معمولا اعتقاد بر این است که لزوم ارائه فرضیه تنها در تحقیقات تبیینی است.^[۱۳] یعنی دست‌کم دو متغیر در آنها حضور دارد.^[۱۴] فرضیه «حدسی است عالمانه درباره ارتباط میان دو متغیر یا بیشتر».^[۱۵] در غیر از این‌گونه تحقیقات، مسأله یا موضوع پژوهش فقط به صورت سوال بیان می شود^[۱۶] و محقق هم در پایان پژوهش به آن‌ها پاسخ می دهد. این تحقیق از سنخ مطالعات و بررسی‌های اکتشافی است بنابراین از طرح هرگونه فرضیه‌ای صرف‌نظر می‌کنیم.

خودباوری: احساس لیاقت، ارزشمندی و توانمندی

خودتنظیمی

خودکنترلی: جلوگیری از بروز اختلالات هیجانی و تکانش‌های موجود
وظیفه‌شناسی: پذیرش مسئولیت در قبال عملکرد فردی
اعتمادسازی درونی: حفظ معیارهای صداقت و درستکاری
انطباق‌پذیری: انعطاف در پذیرش تغییر و کنترل آن
نوآوری: سازگاری در مواجهه با ایده‌ها، راهکارها و اطلاعات جدید و بکر

انگیزش

رشدگرایی: تلاش برای بهبود یا رسیدن به معیارهای برتر

تعهد: همسویی با اهداف گروه یا سازمان
ابتکار عمل: آمادگی استفاده از فرصتها
خوش‌بینی: جدیت در رسیدن به اهداف به جای دیدن موانع و عوامل بازدارنده

جدول ۶-۲٫ قابلیت اجتماعی (منصوری،۱۳۸۰)

قابلیت فردی

همدلی

شناخت/ درک دیگران: شناخت عواطف و دیدگاه دیگران و تاثیر آن در تصمیمات
بالندگی دیگران: اعتقاد به رشد دیگران و تقویت توانایی‌های آنها
خدمت‌مداری: پیش‌بینی، شناسایی و ارضاء نیازهای مشتریان
هدایت تنوع: رشد فرصتها از طریق بکارگیری افراد با فرهنگ‌ها و نژادهای مختلف
آگاهی سیاسی: مطالعه هیجان فعلی گروه و قدرت روابط

مهارت‌های اجتماعی

نفوذگذاری: استفاده از فنون اثربخش برای متقاعد کردن دیگران
ارتباطات: گوش دادن درست و ارسال پیام‌های قابل قبول
مدیریت تعارض: گفتگو و رفع مخالفت‌ها
رهبری: تقویت روحیه و هدایت افراد گروه‌ها
تسریع تغییر: ابتکار یا مدیریت کردن تغییر
تشریک مساعی و مشارکت: کار گروهی به منظور رسیدن به اهداف مشترک
ظرفیت‌های گروهی: ایجاد هم‌افزایی در گروه برای رسیدن به اهداف جمعی

۴ـ۳ـ۲٫ هوش عاطفی و بهره هوشی
سال‌ها بود که بهره هوشی به عنوان مهم‌ترین پیش بینی کننده موفقیت آتی افراد در زندگی مطرح بود و تصور بر این بود، افرادی که دارای میزان ضریب هوشی بالاتری می‌باشند، نسبت به دیگران موفق‌تر خواهند بود. در نتیجه اینگونه تصورات، حتی در مدارس نیز سعی بر این بود که آگاهی و دانش بچه‌ها را تا حد ممکن افزایش دهند و به آموزش بهای زیادی داده می‌شد. اما تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که بهره هوشی به تنهائی نمی‌تواند پیش‌بینی کننده علل موفقیت افراد در کار یا زندگی باشد. چرا که می‌توان افرادی را مشاهده کرد که دارای ضریب هوشی بالائی هستند و در تحصیل موفق بوده‌اند اما در زندگی به عنوان یک فرد موفق مطرح نمی‌باشند ((Poon teng ,2000.
فردی که از نظر بهره هوشی در سطح بالا، ولی فاقد هوشمندی عاطفی است، تقریباً کاریکاتوری از یک آدم خردمند است. در قلمرو ذهن چیره‌دست است ولی در دنیای شخصی خویش ضعیف است (خائف الهی و دوستار، ۱۳۸۲)، با وجود این گلمن بیان می‌کند که بهره هوشی به تنهائی نمی‌تواند پیش بینی کننده عملکرد شغلی افراد باشد. در سال ۱۹۸۴ تحقیقات هانترها^[۱۱۰] نشان داد که در بهترین وضعیت، بهره هوشی پیش‌بینی کننده ۲۵ درصد موفقیت می‌باشد. در سال ۱۹۹۶ نیز استرنبرگ^[۱۱۱] با بررسی‌های مختلفی که در زمینه هوش انجام داد به این نتیجه رسید که بهره هوشی می‌تواند حداکثر ۱۰ درصد و حداقل ۴ درصد، مسؤول موفقیت‌های افراد باشد (Cherniss,2000).
در حقیقت، ۸۰% موفقیت‌های افراد در کار به هوش عاطفی وابسته است و تنها ۲۰% آن به بهره هوشی بستگی دارد. اغلب کسانی که دارای بهترین عملکرد هستند، هوش عاطفی بالایی دارند. این در حالی است که اکثر افرادی که عملکرد پائین‌ترین دارند، به این علت نیست که مهارت‌های فنی کمتری نسبت به دیگران دارند، بلکه اکثراً این گونه افراد مهارت‌های بین فردی کمتری دارند، ارتباطات کاریشان ضعیف است، منفی‌باف هستند، هدف‌های بزرگی ندارند، و با دیدن اولین نشانه‌های شکست خود را می‌بازند. تعجب آور نیست که گلمن می‌گوید اهمیت هوش عاطفی همزمان با بالا رفتن مدیران در سلسله مراتب سازمانی افرایش می‌یابد چرا که اهمیت ارتباطات سازمانی زیاد می‌شود (Johnson, R.P. and Indvik,1999 ؛ Goleman,1998).