دانشگاه مازندران
دانشکده اقتصاد و امور اداری، گروه مدیریت بازرگانی
پایان نامه جهت اخذ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی
عنوان:
بررسی تاثیر فرایند مدیریت دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی در SME های شرق مازندران
استاد راهنما:
دکتر مهرداد مدهوشی
استاد مشاور:
دکتر محمد رضا زالی
نگارش:
سید عبدالرحیم ساداتی
پاییز ۱۳۸۹
فصل اول :
کلیات تحقیق
۱-۱- مقدمه:
علم و فناوری در جهان پر از رقابت کنونی؛ محدودیت، پیچیدگی و موقعیت های جدیدی را پدید آورده اند و می توان آنها را موتور توسعه اقتصادی و اجتماعی جهان دانست. بهره برداری صحیح از تحولات سریع علم و فناوری، مدیریت تحولات فناورانه و نوآوری مستلزم در اختیار داشتن دانش روز و پیشرو می باشد که این خود شاید یکی از عوامل اهتمام و گرایش سازمانها در چند سال اخیر به بحث مدیریت دانش باشد. در این بین در سالهای اخیر، نوآوری به عنوان یکی از دستاوردهای مدیریت دانش که برای سازمان ایجاد مزیت رقابتی می نماید مورد توجه قرار گرفته است. در محیط ناپایدار و پیچیده امروز، سازمان هایی کامیاب هستند که به یک مزیت رقابتی پایدار دست یابند. در سالهای اخیر منبع اصلی مزیت رقابتی از کارایی و کیفیت به کارآفرینی و نوآوری تغییر یافته است. کارآفرینی همان نیرویی است که امروزه از آن به عنوان موتور محرک رشد وتوسعه یاد می شود. با توجه به اهمیت کارآفرینی برای ایجاد مزیت رقابتی، سازمانی می تواند موفق باشد که با ایجاد بسترهای لازم از فرایند کارآفرینی پشتیبانی کند. به همین منظور در گذشته تحقیقات زیادی در خصوص بستر های کارآفرینی سازمانی (فرهنگ، ساختار، شبکه، سرمایه اجتماعی و …) صورت گرفته است. به نظر می رسد که یکی از مهمترین عامل کارآفرینی سازمانی، مدیریت دانش می باشد که در گذشته کمتر مورد توجه قرار گرفته است. با اهمیت یافتن مدیریت دانش به عنوان موضوع جدید، در سالهای اخیر مقالات و پژوهش هایی پدیدار شدند تا میان مدیریت دانش و نوآوری و نوآوری و کارآفرینی ارتباط برقرار نمایند. اما در ارتباط با مدیریت دانش و کارآفرینی سازمانی تاکنون تحقیق جامعی انجام نشده است. بنابراین در این تحقیق ما در پی آن هستیم تا تاثیر فرایند مدیریت دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی را بررسی کنیم.
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۱-۲- بیان مسئله
امروزه سازمانها با مسائلی چون تغییر و تحولات سریع فن آوری، رقابت پیچیده، رشد سریع تعداد رقبای جدید، حس بی اعتمادی به روش های سنتی در مدیریت سازمانی، خروج برخی از بهترین و درخشانترین کارمندان از شرکت، رقابت بین المللی، کوچک کردن شرکتهای بزرگ و میل کلی به بالابردن بازدهی و بهره وری، روبرو هستند. در این بین سازمانهایی می توانند قدرت رقابت داشته باشند که با بر عهده گرفتن نقشی فعال و تاثیر گذار از کارآفرینی سازمانی پشتیبانی نمایند. لذا امروزه از کارآفرینی به عنوان عامل تحریک و تقویت رقابت، نوآوری و روان کننده تغییر و عامل تعادل در اقتصاد پویا یاد می کنند. اما تحقیقات گوناگون نشان می دهند که علارغم اینکه سازمانها اهمیت نوآوری و کارآفرینی را برای رقابت در دنیای امروز پذیرفته اند اما در ایجاد نوآوری و کارآفرینی موفق نبودند. به همین منظور ایجاد بستر مناسب برای کارآفرینی برای تمامی سازمانها یکی از منابع حقیقی رقابت پذیری در دنیای امروز می باشد.
بدون شک یکی از مهمترین بستر برای توسعه کارآفرینی کسب و بکارگیری دانش است، طوریکه محققین بیان می دارند مزیت رقابتی پایدار تنها از طریق به کار گیری دانش برای نوآوری حاصل می شود. به همین منظور چندی است که از سوی محققین گوناگون، مدیریت دانش سازمانی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موفقیت کسب و کار ها در شرایط رقابتی مورد توجه قرار گرفته است و سازمانهای مختلف، سرمایه گذاری نسبتاً وسیعی در این حوزه انجام داده اند. با توجه به ارتباط غیر قابل انکار دانش با نوآوری، به نظر می رسد درک نقش و تاثیر مدیریت دانش بر کارآفرینی از اهمیت بسزایی برخوردار باشد، از این رو در این تحقیق با تشریح مدیریت دانش و کارافرینی، ارتباط میان فرایند مدیریت دانش و فرایند کارآفرینی سازمانی مورد بررسی قرار می گیرد.
۱-۳- اهداف تحقیق :
اهداف این پژوهش را می توان در دو بعد اصلی زیر دسته بندی نمود :
تعیین میزان تاثیر فرایند مدیریت دانش بر فرایند کارافرینی سازمانی
الویت بندی تاثیر فرایند مدیریت دانش بر فرایند کارافرینی سازمانی
۱-۴- فرضیه های تحقیق:
۱-۴-۱- فرضیه اصلی:
فرایند مدیریت دانش برکارآفرینی سازمانی تاثیر معنی داری دارد.
۱-۴-۲- فرضیه های فرعی :
۱- کسب دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی تاثیر معنی داری دارد.
۲- تسهیم دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی تاثیر معنی داری دارد.
۳- بکارگیری دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی تاثیر معنی داری دارد.
۱-۵- قلمرو تحقیق
۱-۵-۱- قلمرو موضوعی تحقیق :
حوزه نگرش این تحقیق بررسی رابطه و تاثیر فرایند مدیریت دانش بر فرایند کارآفرینی سازمانی می باشد.
۱-۵-۲- قلمرو مکانی تحقیق :
قلمرو مکانی تحقیق کسب و کارهای فعال در کسب و کار های کوچک و متوسط شرق مازندران می باشد.
۱-۵-۳- قلمرو زمانی تحقیق :
قلمرو زمانی تحقیق سال ۱۳۸۹ می باشد.
۱-۶- محدودیت های تحقیق
– انجام شدن تحقیق در دوره کوتاه
– در نظر نگرفتن عوامل موثر بر مدیریت دانش(از قبیل: مدیریت، جو سازمانی، ساختار سازمانی، استراتژی و … )
– در نظر نگرفتن متغیر های تعدیل کننده موثر بر روابط مدیریت دانش و کارآفرینی سازمانی (مانند سرمایه اجتماعی و فرهنگ سازمانی و … )
– تاکید بر کارآفرینی و در نظر نگرفتن کلیه نتایج مدیریت دانش(از قبیل: افزایش یادگیری سازمانی، مزیت رقابتی و …)
۱-۷- تعریف واژگان تخصصی تحقیق
دانش: عبارتست از مجموعه تجربیات، تکنیکهای کاری و نیز الگوهای رفتاری که افراد در مواجهه با واقعیتها از خود بروز می دهند و به دو گونه کلی تقسیم بندی می شوند: دانش ضمنی، که در ذهن افراد وجود دارد و قابل کد گذاری نیست و دانش آشکار که قابلیت کد گذاری، ذخیره سازی و سازماندهی دارد (ویلالبا،۲۰۰۶).
فرایند مدیریت دانش: مدیریت دانش یک فرایند ساختارمند جهت کسب، خلق ، ذخیره، بازیابی، تسهیم و بکارگیری دانش ضمنی و عینی در سازمان برای تشویق نوآوری سازمانی تعریف می شود(چن و چانگ،۲۰۰۹).
کسب دانش: کسب دانش، همان خلق دانش در داخل سازمان و اکتساب دانش خارج از سازمان و می باشد. خلق دانش فرآیندی است که طی آن، دانش مورد نیاز، خلق می شود و اکتساب دانش فرآیندهایی که طی آن دانش مورد نظر، در اختیار سازمان قرار می گیرد (گلد و همکاران، ۲۰۰۱).
ذخیره سازی و بازیابی دانش: فرآیندی است شامل این که چه دانشی در کجا و تا کی باقی بماند و این نگهداری چگونه باشد که قابلیت بازیابی حداکثری فراهم شود. و بازیابی، مجموعه فعالیتها جهت برقراری امکان بازیابی آسان و سریع دانش های ذخیره شده در سازمان می باشد(گلد و همکاران، ۲۰۰۱).
توزیع و تسهیم دانش: انتشار، تبادل و به اشتراک گذاری دانش های خلق شده و کسب شده در سازمان از طریق جلسات بحث گروهی، سوال و جواب با نخبگان و یا حتی ارسال یک ایمیل به اعضای سازمان تعریف می شود(گلد و همکاران، ۲۰۰۱).
اعمال و بکارگیری دانش: فرایند بکارگیری دانش در حوزه های مختلف کاری به منظور افزایش اثربخشی و بهره وری در سازمان است (گلد و همکاران، ۲۰۰۱).
کارآفرینی

به رغم پوزنر تمام پنج برنامه درسی نقش بارزی در تعلیم و تربیت دانش آموزان دارند. پیام عمده ای این طبقه بندی به برنامه ریزان درسی و معلمان آن است که هنگامی که می خواهند نسبت به بررسی و تجزیه و تحلیل برنامه درسی رسمی اقدام می کنند این سوال را به طور مداوم از خود بپرسند که چگونه چهار نوع دیگر برنامه درسی بر برنامه رسمی اثر می گذارنذ. چه اتفاقی برای برنامه درسی خواهد افتاد اگر ظان به همراه برنامه های درسی پنهان و فوق برنامه قوی اجرا گردد؟

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

مک لین(۱۹۹۹)، نیز پنج سطح برنامه درسی صریح، برنامه درسی ضمنی، تجربه به عنوان برنامه درسی، برنامه درسی پوچ و فوق برنامه برای برنامه درسی قائل است که فعالیت های فوق برنامه شامل تجربه اعم از طرح ریزی شده و نشده خارج از جلسه آموزش است و همه یادگیری های خارج از موقعیت بلافصل آموزش را در بر می گیرد و فراتر از توجه پوزنر به یادگیری طرح ریزی شده است. در این طبقه بندی، برنامه های درسی صریح، ضمنی، پوچ با محتوا و چیستی سروکار دارند. فوق برنامه ها با موقعیت یا مکان سر وکار دارند وتجربه، معظوف به چگونگی است( پارسا، ۱۳۸۵).
۲-۱-۱-۷٫ نظریه های مرتبط با فعالیت های فوق برنامه
نظریه های مختلفی با فعالیت های فوق برنامه مرتبط هستند. از جمله: نظریه مازلو، نظریه جبر متقابل بندورا، نظریه هوش عاطفی گلمن، مازلو نیازهای انسان را در پنج طبقه به صورت هرم زیر قرار می دهد. او معتقد است که نیازهای انسان از نیاطهای جسمی و مادی شروع و به نیازهای خودشناسی پایان می پذیرد. همچنین او معتقد است که: قوی ترین نیازها تعیین کننده رفتار آدمی هستند و وقتی که آنها ارضا شدند از شدت می افتند و سایر نیازها به ترتیب قوی بودن آنها جای نیاز ارضا شده قبلی را می گیرد( سیف، ۱۳۸۱).
بنورا(۱۹۸۶) می گوید که شخص، محیط و رفتار شخص بر هم تاثیر و تاثر متقابل دارند و هیچ کدام از این سه جزء را نمی توان جدا از اجزای دیگر به عنوان تعیین کننده رفتار انسان به حساب آورد. هوش عاطفی، مشتمل بر شناخت احساسات خویش و استفاده از آن برای اتخاذ تصمی های مناسب در زندگی است. توانایی اداره مطلوب خلق و خوی و وضع روانی و کنترل تکانش هاست. مهارت اجتماعی یعنی خوب تا کردن با مردم و کنترل هیجان های خویش در رابطه با دیگران و توانایی تشویق و هدایت آنهاست( خجسته مهر و همکاران، ۱۳۹۱).
۲-۲٫ بخش دوم: پیشینه مبانی خودکارآمدی تحصیلی
۲-۲-۱- خودکارآمدی
خودکارآمدی به درجه ای از احساس تسلط فرد در مورد توانایی هایی برای انجام فعالیت های خاص می باشد و به اعتماد و اطمینان فرد نسبت به توانایی هایش در انجام رفتار خواسته شده از وی تأکید دارد( والترز^[۱۱]، ۲۰۰۴).
بندورا( ۲۰۰۶) خودکارآمدی را چنین تعریف می کند باور فرد در مورد توانایی مقابله او در به موقعیت خاص است و الگوهای فکری، رفتاری و هیجانی را در سطوح مختلف تجربه انسانی تحت تاثیر قرار می دهد و تعیین کننده این است که آیا رفتاری شروع خواهد شد یا خیر و اگر شروع شد فرد چقدر تلاش برای انجام آن خواهد داشت و در رویارویی با مشکل استقامت از خود نشان خواهد دارد.
به علاوه خودکارآمدی عبارت است از ارزشیابی هر فرد از توانایی ها و صلاحیت هایش برای رسیدن به اهداف و یا غلبه بر موانع، به عبارت دیگر انتظارات خودکارآمدی به باورهای مربوط به توانایی های ما برای انجام موفقیت آمیز یک رفتار اطلاق می شود( بود^[۱۲] و همکارن، ۲۰۰۶).
بندورا بیان می کند که سطح انگیزش، وضعیت های احساسی و اقدامات افراد بیشتر بر آنچه اعتقاد دارند مبتنی است تا آنچه که واقعا درست است. افراد تمایل دارند وظایف و فعالیت هاییی را انتخاب کنند که احساس می کنند در انجام آن ها شایسته هستند و اعتماد به نفس دارند و از بقیه آن ها اجتناب می کنند. بنابراین، هر چه خودکارآمدی بیشتر باشد، تلاش، پایداری و برگشت پذیری بیشتر خواهد بود( خجسته مهر و همکاران، ۱۳۹۱).
خودکارآمدی مجموعه متفاوتی از باورهای مربوط به حیطه های مختلف عملکرد است که شامل خودنظم دهی فرایند شناختی، انگیزشی، حالت های هیجانی و فیزیولوژیک است. خودکارآمدی مربوط به دستیابی به هدف، بهتر از کارآمدی مربوط به یک عملکرد خاص، عملکرد را پیش بینی می کند. کارآمدی مربوط به خودنظم دهی نیز یک عامل مهم در باور خودکارآمدی مربوط به دستیابی به هدف است. باور خودکارآمدی مربوط به یک مهارت ممکن است بالا باشد، اما هنگام استفاده در موقعیت های تنیدگی زا ضعیف می شود.خودکارآمدی هم چنین با هماهنگ ساختن مهارت های مختلف ارتباط دارد. از آنجا کل چیزی بیش از مجموع اجزای آن است، باورهای خودکارآمدی به جای این که مجموعه ی بی ربطی از خوباورهای خاص بالا باشند، حاصل تجارب و افکار بارآور هستند( بندورا، ۱۹۹۷).
۲-۲-۲- تاریخچه خودکارآمدی
درباره تاریخچه خودکارآمدی می توان گفت یکی از جنبه های نظریه شناخت اجتماعی آلفرد بندورا است، نظریه شناختی- اجتماعی از دیدگاه کارگزارانه سرچشمه گرفته است که در آن رفتار فرد به صورت هدفمند و پیش بینی پذیر تلقی می شود، و این دیگاه در ابتدا به نظریه یاگیری اجتماعی معرف بود و این نظریه بر خواستگاه اجتماعی رفتار و اهمیت فرایندهای شناختی در تمام ابعاد زندگی انسان، انگیزش، هیجان و عمل تاکید می کند و این نظریه از قویت فاصله گرفته بر اهمیت فرایندهای شناختی تاکید می کند، در این دیگاه افراد نه به وسیله نیروهای درونی برانگیخته می شوند نه به وسیله نیروهای بیرونی به طور خودکار کنترل می شوند و عملکرد انسان در چهارچوب یک مدل تقابلی سه جانبه تبیین می شود که در آن رفتار شخص و محیط یکی از این برای رسیدن به انواع عملکرد تعیین شده است( پروین و جان، ۱۳۸۶).
براساس این دیدگاه افراد دارای باورهای خودکارآمدی هستند که به عنوان یک الگوی کاری^[۱۳] به وسیله آنها می توانند، روی احساس ها و اعمال خودمهارداشته باشند و چگونگی رفتار افراد به وسیله این باورها قابل پیش بینی است. باورهای خودکارآمدی، بنیان کارگزاری آدمی را تشکیل می دهند و یک منبع کلیدی در تحول، سازش یافتگی و تغییر شخصی است؛ و منظور از آن داوری و قضاوت های فاعلی^[۱۴] شخص، درباره قابلیت ها^[۱۵] و توانایی هایش برای سازماندهی و اجرای دورهای عمل موردنیاز برای مدیریت موقعیت های پیشایندی موثر بر زندگی شان می باشد و بر این افراد چگونه فکر می کنند خودازنده سازی^[۱۶] یا خود تحقیر گری^[۱۷] در رویارویی با مشکلات چگونه برانگیخته شده، و پشتکار نشان می دهند( بندورا، ۲۰۰۶).
مفهوم خودکارآمدی بندورا در زمینه های بسیاری از جمله در مسائل آموزشی و تحصیلی به کار گرفته شده و پژوهش های زیادی در مورد آن صورت گرفته است. باورهای خودکارآمدی بر رفتار، افکار و انگیزه فراگیران در حین انجام تکالیف تاثیر دارد. دانش آموزانی که اطمینان ندارند که در کامل کردن یک تکلیف شایستگی دارند و آنهایی که معتقدند تمرین و تلاش به موفقیت منتهی نمی شود اغلب مضطرب شده و احساس عدم شایستگی می کنند و بر عکس دانش آموزانی که به شایستگی خود ایمان دارند می توانند بر روی راهبردهای حل مسئله تمرکز داشته باشند( اسلاوین^[۱۸]، ۲۰۰۳؛ ترجمه سید محمدی، ۱۳۸۹). مفهوم خودکارآمدی بیان می کند که فرایندهای شناختی و تحلیلی متفاوت و مطالعات بین فرهنگی نشان داده اند که خودکارآمدی بالا به صورت مثبتی مرتبط با عزت نفس بالاتر، اهداف بالاتر، افزایش انگیزه و بهبود عملکرد می شود. در حالی که خودکارآمدی پایین با اضطراب، افسردگی و عملکرد پایین مرتبط است( شفیعی و معتمدی، ۱۳۹۰).
۲-۲-۳- خودکارآمدی تحصیلی
باورهای خودکارآمدی تحصیلی بیانگر اطمینان فرد به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف تحصیلی، در یک تراز مشخص، می باشد( بانگ^[۱۹]، ۲۰۰۴). در برخی از ابزارهای اندازه گیری این مفهوم، خودکارآمدی تحصیلی را در یک درس خاص یا محتوای درسی ویژه را اندازه گیری می کنند. براین اساس، طبق دیدگاه برخی از محققان، خودکارآمدی تحصیلی بیانگر اطمینان فرد به توانایی خود را اندازه گیری می کنند( زیمرمن ، ۲۰۰۸) و مقیاس های خودکارآمدی هندسه وجبر پیشرفته( لوپز، لنت، براون و گاری، ۱۹۹۷) جزو آن دسته از مقیاس هایی هستند که دانش وابسته به محتوای یک درس خاص را اندازه گیری می کند.
گروه دیگر مقیاس ها، براساس رابطه با یک درس با قلمرو محتوایی خاص تعریف می شوند. در پاسخ به این مقیاس ها از مشارکت کنندگان تقاضا می شود که اطمینان به توانایی خود را در دستیابی به یک نمره ی خاص در یک کلاس درسی، مشخص کنند. برای مثال مان، بیکر و جفریس(۱۹۹۵) و لنت، براون و لارکین(۱۹۸۷)، به منظور مطالعه ی نقش باورهای خودکارآمدی در قلمروهای موضوعی علوم و مهندسی، دو مقیاس خودکارآمدی تحصیلی متفاوت را گسترش دادند. در این رابطه، لنت و همکاران(۱۹۸۷) با بهره گرفتن از یک مقیاس خودکارآمدی مطالبات تحصیلی، اطمینان یادگیرندگان به توانایی خود را در انجام موفقیت آمیز مطالبات تحصیلی و وطایف شغلی بررسی کردند.
در سطح دیگری از تخصیص، محققان به منظور مطالعه باورهای خودکارآمدی تحصیلی، ابزارهایی را گسترش دادند که باورهای خودکارآمدی تحصیلی یادگیرندگان را بر اساس رفتارهای تحصیلی عمومی تر اندازه گیری می کنند. برای مثال، پنتریچ و دی کرات(۱۹۹۰) در گسترش پرسشنامه ی یادگیری و راهبردهای انگیزشی، بخشی را به باورهای خودکارآمدی تحصیلی اختصاص دادند.در این مقیاس یادگیرندگان به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز تکالیف درسی و دستیابی به نمرات بالا، اندازه گیری می شوند(زینلی پور، زارعی و زندی نیا، ۱۳۸۸).
۲-۲-۳- ابعاد خودکارآمدی
باورهای خودکارآمدی از لحاظ سطح، عمومیت داشتن و شدت با هم تفاوت دارند.
سطح؛ باورهای خودکارآمدی از لحاظ سطح متفاوت هستند که می تواند به دشواری تکلیف خاص اشاره داشته باشد. در ماهیت چالش هایی که در برابر کارآمدی شخصی قرار دارد بر اساس سطح هوش، کوشش، دقت، احساس تهدید و خودنظم دهی کسب شده متفاوت قضاوت می شود. افراد در مواجه شدن با فعالیت ها و تکالیف خیلی ساده، احساس خودکارآمدی کاذب می کنند و در مواجه با تکالیف خیلی دشوار احساس عدم کارایی خواهد کرد براساس خودنظم دهی، مسئله این نیست که آیا می تواند خود را ملزم کند که آن ها را در مواجه با شرایط دلسرد کننده متفاوت، به صورت منظم دائم انجام دهد.
عمومیت یا تعمیم پذیری؛ اشاره به قابلیت انتقال احساس کارآمدی از فعالیت و تکلیفی به فعالیت دیگر دارد. براساس درجه شباهت فعالیت ها، شرایط رفتاری، شناختی و عاطفی که در آن ها توانایی ها بروز می کند و خصوصیات کیفی موقعیت ها یعنی بروز خودکارآمدی آن هایی اساسی تر از همه هستند که افراد بر مبنای آن ها زندگی خود را شکل می دهند.
شدت و قدرت؛ یکی دیگر از ابعاد خودکارآمدی بعد قدرت و شدت است، اشاره دارد به قضاوت خودکارآمدی به اطمینان از توانایی انجام تکلیفی خاص، باورهای خودکارآمدی شدت وضعف دارد. افرادی که اعتقاد بالای به خودکارآمدی خود دارند در برابر مشکلات و موانع کارآمدی خودشان را حفظ می کنند در نتیجه باورهای قوی تر باعث احساس قوی تر خودکارآمدی شخص، پشتکار بیشتر و بالا رفتن احتمال انجام موفقیت آمیز فعالیت انتخاب شده می شود( بندورا، ۲۰۰۶).
۲-۲-۳- مراحل خودکارآمدی در گستره زندگی
دوره های متفاوت زندگی اقتضائات گوناگونی را برای کارکرد موفق و شایستگی ایجاب می نماید. تغییرات هنجاری متناسب با رشد، شایستگی های متفاوتی را می طلبد. در هر دوره ای از زندگی، افراد اساسا از نطر چگونگی کارآمدی در ادامه زندگی متفاوت هستند.
کودکی:
احساس کارایی به تدریج رشد می کند کودکان زمانی که یاد می گیرند اعمالشان اثراتی بر محیط اجتماعی و فیزیکی خود دارند، احساس خودکارآمدی را آغاز می کنند، و آن ها از پیامد توانایی های خود؛ مهارت اجتماعی و شایستگی کلامی آگاه می شوند و از این توانایی ها برای تاثیر گذاشتن بر محیط، عمدتا از طریق تاثیراتشان بر والدین، عمل می کنند. والدین به صورت ایده ال، به فعالیت ها و تلاش های فرزندان در حال رشد برای ارتباط برقرار کردن پاسخ می دهند و محیط فیزیکی غنی را فراهم می آورد که اجازه رشد و اکتشاف را به کودک می دهند. رفتارهای والدین باعث احساس کارایی زیاد در کودکان می شود که در مورد پسرها و دخترها متفاوت می باشد( شولتز^[۲۰]، ۱۳۹۰).
نوجوانی:
نوجوانی به عنوان گذر ازکودکی به بزرگسالی که با تحولات روانی- اجتماعی و شناختی همراه است و آن ها در اجتماع بزرگتر بیش از زمان کودکی فعال بوده و باید مسئولیت کارها و اعمال خود را بپذیرند که این مستلزم کسب مهارت های جدید است برای اینکه نوجوانان با تغییرات بلوغ برخورد کنند و با دوستان خود سرمایه گذاری هیجانی داشته باشند باید به احساس خودکارآمدی برسند. باورهای خودکارآمدی در بسیاری از زمینه های زندگی نوجوانان از زمینه های ورزش، مدرسه و عملکرد بهداشتی اثر نافذی دارد.
بزرگسالی:
بندورا در بحث درباره بزرگسالی، این مرحله زندگی را به دوره ی جوانی و میانسالی تقسیم می کند. دوره ی جوانی غالبا شامل سازگاری های دیگر، از قبیل شکل دادن رابطه زناشویی، آغاز پدر و مادر شدنو تسلط و چیرگی بر شغل است. خودکارآمدی برای همه ی این تکالیف حیاتی است. بندورا معتقد است اشخاصی که دارای خودکارآمدی ضعیفی هستندنمی توانند به خوبی از عهده ی این موقعیت ها برآیند و احتمالا سازگاری پیدانمی کنند. سال های بزرگسالی میانه یا میان سالی با منابع تازه ای از فشار روانی همراه است، چرا که مردم خود را دوباره ارزیابی کرده و با محدودیت های خود مواجه می شوند که هر دوی این ها بر خودکارآمدی اثر دارند. افراد میانسال باید به طور دایم توانایی ها، مهارت ها و هدف های خود را دوباره ارزیابی کرده و فرصت های جدیدی را برای رشد و تجلی پیدا کنند( شولز، ۱۳۹۰).
پیری:
ارزیابی خودکارآمدی در سنین پیری دشوار است. تنزل توانایی های جسمی و ذهنی، بازنشسته شدن از کار فعال و کناره گیری از زندگی افق جدیدی از خودارزیابی را ایجاب می کند. کاهش خودکارآمدی حاصل از این ارزیابی ها می تواند کارکردهای جسمی و ذهنی را در نوعی از پیشگویی کامبخش تحت تاثیر قرار دهد( شولتز،۱۳۹۰).
۲-۲-۳٫ منابع خودکارآمدی
بندورا معتقد است که داوری های ما درباره سطح خودکارآمدی مبتنی بر چهار منبع اطلاعاتی است: تجارب موفقیت آمیز^[۲۱] یا دستیابی به سطح بالای عمل^[۲۲]، تجربه جانشین^[۲۳]، متقاعد سازی کلامی^[۲۴] و سایر انواع نفوذ اجتماعی و انگیختگی فیزیولوژیکی^[۲۵]
۲-۲-۳-۱٫ تجارب موفقیت آمیز
تجارب موفقیت آمیز شخصی با نفوذترین و مؤثرترین منبع داوری خودکارآمدی، موفقیت عملکرد است. تجربه های موفق قبلی در تکالیف مختلف، نشانه های مستقیمی از سطح تسلط و قابلیت های فرد است. موفقیت های قبلی قابلیت های افراد را نشان می دهند و احساس خودکارآمدی رخ می دهند کارآمدی شخصی را بیشتر مخدوش می کنند، واز طرف دیگر، اگر افراد صرفا موقعیت های سهل الوصول داشته باشند در آن ها انتظار دستیابی سریع به نتایج به وجود می آید و بر اثر شکست، به سرعت دلسرد می شوند. ایجاد احساس قوی خودکارآمدی، به غلبه بر موانع از طریق تلاش مداوم نیاز دارد. بعضی از سختی ها و عقب نشینی ها در تعقیب های انسان تلقی شده و به فرد می آموزد که موفقیت مستلزم تلاش پایدار است، آن ها در می یابند که موفقیت حاصل پشتکار در برخورد با موقعیت های نامطلوب و دست بر داشتن سریع از عقب نشینی است.
۲-۲-۳-۲٫ تجارب جانشینی
تجارب موفقیت آمیز شخصی با نفوذترین و موثرترین منبع داوری خودکارآمدی، موفقیت عملکرد است. تجربه های موفق قبلی در تکالیف مختلف، نشانه های مستقیم از سطح تسلط و قابلیت های فرد است. موفقیت های قبلی قابلیت های افراد را نشان می دهند و احساس خودکارآمدی را تقویت می کنند، و شکست های که قبل از تثبیت کامل احساس خودکارآمدی رخ می دهند کارآمدی شخصی را بیشتر مخدوش می کنند، و از طرف دیگر، اگر افراد صرفا موقعیت های سهل الوصول داشته باشند در آن ها انتظار دستیابی سریع به نتایج به وجود می آید و بر اثر شکست، به سرعت دلسرد می شوند. ایجاد احساس قوی خودکارآمدی، به غلبه بر موانع از طریق تلاش مداوم نیاز دارد. بعضی از سختی ها و عقب نشینی ها در تعقیب های انسان مفید تلقی شده و به فرد می آموزد که موفقیت مستلزم تلاش پایدار است؛ آن ها در می یابند که موفقیت حاصل پشتکار در برخورد با موقعیت های نامطلوب و دست بر داشتن سریع از عقب نشینی است( عابدینی، ۱۳۹۰).
۲-۲-۳-۳٫ متقاعد سازی کلامی
متقاعد سازی کلامی ترغیب های اجتماعی باورهای شخص را به موفقیت افزایشمی دهد. افرادی که از طریق صحبت کردن متقاعد شده اند توانایی های لازم را برای عملکرد موفق را دارند، در مقایسه با وقتی که دچار تردید می شوند و به هنگام بروز مشکلات در مورد دشواری های شخصی زیاد بحث می کنند و تلاش و پایداری بیشتری نشان می دهند. القای تدریجی باور بالا بودن خودکارآمدی، دشوارتر از خدشه دار کردن آن است افزایش غیرواقع بینانه باور به کارآمدی بر اثر نتایج نامناسب و مایوس کننده تلاش های فرد به سرعت توانایی های خود، موقعیت ها را طوری شکل می دهند که زمینه موفقیت افراد را فراهم سازد و مانع حضور آن ها در موقعیت هایی می شوند که در آن ها اغلب احتمال شکست زودرس وجود دارد، و این عامل رایج ترین منبع اطلاعات است که از سوی والدین، معلمان و همسالان، مورد استفاده قرار می گیرد.
۲-۲-۳-۴٫ برانگیختگی فیزیولوژیکی
برانگیختگی فیزیولوژیکی یعنی حالت های فیزیولوژیک نابهنجار به انتظارات ناکارآمدی کمک می کنند و باعث ترس و تنش در افراد می شود و آن ها را به عنوان نشانه های آسیب پذیری در برابر عملکرد ضعیف تعبیر می کنند. انسان ها در قضاوت در مورد توانایی های خود بر حالات عاطفی خود نیز متکی هستند. آن ها زمانی که ضعیف عمل می کنند، کنش های استرس و تنش های خود را نشانه آسیب پذیری می دانند. آن ها به هنگام درگیری در فعالیت هایی که توان و استقامت بالایی می طلبد، خستگی، درد، و رنج خود را نشانه ضعف جسمانی تلقی می کنند.

• شرایط سخت و طاقت فرسای کاری

• ناکامی ها و فشارهای عصبی فراوان

• فشار مداوم برای سعی و تلاش بیشتر

• صرف وقت و انرژی زیاد و ناملموس و بی ثمر

• تعارض مستمر بین فعالیت هایی که زمان و تلاش می طلبند

• فقدان باز خورد مثبت و پاداش دهنده

• بی توجهی و روشن نبودن انتظارات و توقعات کاری

• محیط شغلی غم افزا

• روابط ضعیف انسانی

• کار زیاد و نداشتن تفریح (محمدی فرود، ۱۳۸۰).

۲-۵-۶) ویژگی های افراد مستعد فرسودگی

• زود سرکار می روند.

• دیر از سرکار بر می گردند.

• در حین غذا خوردن مشغول کار هستند.

• کارها را به منزل می برند.

• به ندرت به مرخصی یا تعطیلات می روند.

• تفریح رفتن آنها به خاطر کارشان است.

• وقت را برای همسر و فرزندان جیره بندی می کنند.

• عادات خوابیدن و غذا خوردن آنها بی نظم است.

• توانایی نه گفتن در برابر کار را ندارند(محمدی فرود، ۱۳۸۰).

۲-۵-۷) شیوه های مقابله با فرسودگی شغلی
فولکم^[۴۰] و لازاروس^[۴۱] ۱۹۸۴ انواع مقابله را بر مبنای کانون مقابله به دو گروه تقسیم کرده اند: مقابله معطوف به مشکل و مقابله معطوف به هیجان، گروه اول پاسخ هایی مقابله جویانه اند که قصدشان از میان برداشتن مشکل یا تعدیل آن است، در حالی که پاسخ های نوع دوم در صددند تا پیامد های هیجانی عامل استرس زا را مهار کنند.

• استفاده از برنامه های متنوع برای بهبود وضعیت بدنی خود.

• استفاده از روش های خاص آرمیدگی.

• یادگیری روش های بهتر و اثر بخش تر انجام دادن کارها، از کارکنان سازمان ها.

• تغییر دادن شرایط فیزیکی یا روانی کار خود.

• شرکت در کارگاه های آموزشی تحت عنوان مدیریت زمان.

• تغییر طرز فکر نسبت به کار و زندگی، خوش بینی و استفاده از خرده گیری های مثبت نسبت به

• خود و دیگران.

• شناسایی محدودیت ها و پر هیز نمودن از انجام کارهایی که توان ذهنی و جسمی لازم برای آن ها را نداریم.

• پرداختن به تفریحات و سرگرمی های سالم از قبیل شعر همراه با موسیقی، مسافرت، پیاده روی

• کردن، استخر، کوهنوردی، شرکت در جشنواره ها.

• توجه جدی به رفاه جسمی و روانی از قبیل تغذیه مناسب، ورزش و استراحت.

• توزیع کارها و کمک گرفتن از دیگران.

• شناخت و قبول توانایی ها و ناتوانی های خود (پذیرش خود).

• پذیرش واقعیت ها و رها کردن آرمان و آرزوهای ناممکن.

• توسعه روابط دوستانه و صمیمانه با دیگران.

• اتکای به نفس و عدم انتظار زیاد از تایید های بیرونی.

• ترک کردن محیطی که کار کردن در آن را دوست نداریم.

• باز بودن و انعطاف پذیری در پذیرش دیدگاه های دیگران.

• پرورش حس شوخ طبعی و خندیدن .

• رها کردن کارها در صورتی که احساس فرسودگی می کنیم.

• شناسایی علایم اولیه فرسودگی شغلی و انجام دادن سریع عملیات جبرانی و ترمیمی .

Duarte, Carolina., Lawrence P. E t tkin, Marilyn M. Helms, and Michael s.Anderson . (2006), The challenge of VeneZuelA: A SWOT Analysis
Dyson, R. G., (2004), Strategic development and SWOT analysis at the University of Warwick, European Journal of Operational Research, (152), pp. 631–۶۴۰.
Edwards, M. et al. (2000), NGOs in a global future: Marrying local delivery to world wide leverage, NGOs Conference,.http://akskish.com
Fahey, Liam., (1989), The strategic planning management reader, Prentice- Hall.
Farrant, J. H. &Afonso, L. M., (1997), Strategic planning in African Universities: how relevant are Northern models?, Higher Education Policy, 10 (1), pp. 23-30.
Fry, L. F. & Stoner, R. C., (1995), Strategic planning for the new and small business, Upstart: Publishing company, IC.
Ghamdi, M. Al., (2005),The Use of Strategic Planning Tools and Techniques in Small Arabia: An Empirical Study, Vol. 22, No. 3, pp. 376-395.
Godet, M. &Poubelat, F., (1996), Creating the future: The use andmisuse of scenarios, Long Range Planning, Vol. 2, Iss. 2, pp. 164-171.
Gooderham, G., (1998), Debunking the myths of strategic planning, CMA Magazine, Vol. 72, Iss. 4, pp. 24-26.
Haricombe, L. J. & Boettcher, B. J., (2004), Using libQUAL data in strategic planning: Bowling Green State University, Journal Of Library Administration, 40 (3/4), pp. 181-195.
Hodge B.J & Anthony William. P., (1988), Organization Theory, Allyn&Baco, pp 9-16.
Houben, G., Lenie, K. &Vanhoof, K., (1999), A Knowledge- Based SWOT- Analysis System as an Instrument for Strategic Planning in Small and Medium Sized Enterprices, Decision Support Systems 26, pp. 125- 135.
King, W. R., (1982), Using Strategies Issue Analysis, Long range Planning, 15 (4), pp. 45- 49.
Kraemer, K., (1973), Policy Analysis in Local Government, Washington: International City Management Association.
Lerner, L. A., (2002), A strategic planning primer for higher education.
Maastricht School of Management, (2001). Preliminary research proposal outline form, MSM,.
Mara, C. M., (2000), A strategic planning process for a small nonprofitmanagement & leadership, Vol. 11, no 2, p. 211.
Mintzberg, H. & Waters, J., (1985), Of Strategies, Deliberate and Emergent, Strategic Management Journal, 6 (3), pp. 257- 272.
Nøhr, C. &Bygholm, A. &Hejlesen, O., (1998), Strategic planning of the master programme in health informatics at Aalborg University: targeting and updating the programme, to meet explicit customer needs, International Journal of Medical Informatics, (50), pp. 207–۲۱۳.
Ogasawara, M., (2002), Strategic planning of the graduate and undergraduate education in a research university in Japan, Higher Education Policy, 15 (1), pp. 55-60.
Olsen, M., (1982), The rise and decline of nations (New Haven: Yale University Press).
Peters, T.& Waterman, (1987), Paission for excellence, Public broadcasting system videotape.
Pettigrew, A. M., (1977), Strategy Formulation as a Political Process, International Studies in Management and Organization, 7 (2), pp. 78- 87.
Pinchot, G., (1985), Intrapreneuring, New York: Harper & Row Publishers.
Rachid G, M. El Fadel. (2013). Comparative SWOT analysis of strategic environmental assessment systems in the Middle East and North Africa. Journal of Environmental Management, Volume 125, 15 August, Pages 85-93.
Rigan, Nicholas. O. &Ghobadian, Abby., (2005), Strategic Planning- a Comparison of High and Low Technology Manufacturing Small Firms, Technovation 25, pp. 1107- 1117.
Ring, P. & Perry, J. L., (1985), Strategic Management in Public and Private Organization: Implications of Distinctive Contexts and Constraints, Academi of Management Review, 10, pp. 276- 286.
Robinson, Pears., (1994), Strategic Management, Printed in the United States of America, pp. 40-45.
Saaty T.L., Takizawa ., (1986), Dependence and Independence: From Linear Hierarchy to Nonlinear Networks, European Journal Of Operational Reaserch , Vol. 26, No. 3, pp. 105-118.
Sautter, E. T. &Leisen, B., (1999), Managing stakeholders: A tourism planning model, Annals of Tourism Research,pp (26) (2).
Scott, W., (1981), Organizations: Rational, natural, and open systems, Englewood Cliffs, NY: Prentice Hall.
Sevkli. M., A. Oztekin., O. Uysal., G.Torlak., A. Turkyilmaz., D. Delen. (2012). Development of a fuzzy ANP based SWOT analysis for the airline industry in Turkey Expert Systems with Applications, Volume 39, Issue 1, January 2012, Pages 14-24
Shorb, S. R. & Driscoll, L., (2004), Meets strategic planning at the University of Florida, Journal of Library Administration, 40 (3/4), pp. 173-180.
Sollenberger, D. K., (2006), Strategic Planning in Healthcare: The Experience ofthe University of Wisconsin Hospital and Clinics, Frontiers Of Health Services Management, 23 (2), pp. 17-30.
Steiner, G., (1979), Strategic planning, New York: Free Press.
Stoner, J. A. F. & Freeman, R. E., (1989), Management, India: Prentice- Hall, Fourth Edition.
Taylor, B., (1985), Strategic for Planning, Long Rong Planning, p. 38.
Wheelen, T. L. & Hunger, D, (2000), Strategic management business policy, prentice Hall, 7th Edition.
Yu¨ksel. Ihsan, Dagdeviren. Metin ., (2007) Using the analytic network process (ANP) in a SWOT analysis-A case study for a textile firm. Information Sciences, Vol. 20, pp. 47-62.
ZAVADSKAS. E.K., Z. TURSKIS, J. TAMOSAITIENE. (2011). Selection of construction enterprises management strategy based on the SWOT and multi-criteria analysis. Archives of Civil and Mechanical Engineering, Volume 11, Issue 4, 2011, Pages 1063-1082.
Zhang. XueMing. (2012). Research on the Development Strategies of Rural Tourism in Suzhou Based on SWOT Analysis EnergyProcedia, Volume 16, Part B, 2012, Pages 1295-1299.
پیوست ها
پیوست شماره یک- پرسشنامه
ه نام خدا
پرسشنامه طرح پژوهشی:
تدوین استراتژی بر اساس تحلیل SWOT و فرایند تحلیل شبکه ای (ANP)
(مطالعه موردی انجمن سرمایه گذاران و کارآفرینان کیش)

موقعیت‏های بالقوه،تصویب مقرراتی به‏منظور پویایی لازم و پرکردن خلأهای‏ حمایتی،ضرری به نظر می‏رسد،اهدافی از قبیل ترویج زندگی بدون‏ خشونت؛جرم‏انگاری خشونت‏های خانگی با هدف حمایت از تمام اقشار آسیب‏پذیر ازجمله زنان،کودکان و سالمندان؛جرم‏انگاری همسرآزاری؛ برخورد کیفری با موارد تبعیض جنسی در محل کار و هرگونه سوءاستفاده مبتنی‏ بر جنسیت یا آزارهای روحی در محیط های کاری از سوی کارفرمایان،همکاران‏ و حتی مراجعان مرد نسبت به کارمندان و کارگزاران زن؛و منع هرگونه بهره‏کشی از زنان در کار و فعالیت‏های غیرقانونی.
همچنین،اصلاح مقررات کیفری ازجمله بازبینی مواد قانونی ناظر بر سن‏ مسئولیت کیفری، همسرکشی،فرزندکشی‏و مقررات راجع به قتل،قطع‏ عضو و ضرب و جرح از جهت امور مربوط به دیه و قصاص، نیز از جمله اقدامات‏ ضروری در راستای تدابیر تقنینی خواهند بود.
درنهایت نیز باید به توسعه امکان قانونی استفاده از ضمانت اجراهای مفید علیه مردان مرتکب خشونت‏های مبتنی بر جنسیت اشاره کرد.چنین به نظر می‏رسد که از مهم‏ترین اقدامات در راستای پیش‏گیری از تکرار خشونت علیه‏ زنان،برخورد صحیح و مفید با مرتکبین این نوع خشونت‏هاست،به نحوی که‏ قانون‏گذاران باید در اتخاذ واکنش‏هایی مناسب برای بازداری مردان از تکرار خشونت تلاش کنند.

( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

سودمندترین گزینه،اتخاذ روش‏های اصلاحی،بازدارنده و نفی‏ مجازات‏های انتقام‏جویانه و توسل به واکنش‏های خالی از عنصر عاطفی( ر. ک: تبصره ۱ ماده ۴۹ قانون مجازات اسلامی) ، (ر.ک:ماده ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی)، ( ر.ک:ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی) ، (ر.ک:مواد ۲۰۹،۲۱۰،۲۷۳ و ۳۰۰ قانون مجازات اسلامی). و مملو از آثار مثبت تربیتی است.استفاده از تدابیری مثل انجام خدمات عام‏المنفعه، جزای نقدی روزانه،تقویت و گسترش احساس مسئولیت،الزام به یادگیری‏ رفتارهای جنسی مناسب در مورد مرتکبین خشونت‏های جنسی،الزام به منع‏ ملاقات مرتکب با زن و فرزندان،تحت نظارت مستمر قرار دادن مرتکب‏ خشونت در طی دوران تحمل مجازات‏های محدودکننده حقوق اجتماعی و… در زمره مهم‏ترین پیشنهادها در راستای اصلاح مجازات‏های مرتکبین‏ خشونت‏های مبتنی بر جنسیت به شمار می‏روند( عظیم زاده، ۱۳۸۳: ۱۰۱)

۳-۲-۳- لزوم عملکرد پویای نهادهای اجرائی(سیاست جنایی اجرایی)

در مرحله پیش از وقوع خشونت علیه زنان،به‏رغم نقش ارزنده قانون‏گذار،باید به سهم عمده نهادهای اجرائی جامعه در بازدارندگی از وقوع خشونت اشاره‏ کرد.در اینجا ،هدف از کاربرد اصطلاح«نهادهای اجرائی در مرحله پیش از خشونت»بیشتر پلیس و نیروهای انتظامی جامعه است که به‏عنوان بازوان‏ اجرائی دولت در اجرای سیاست پیش‏گیرانهء کیفری به ایفای نقش می‏پردازند.(مهرآ،‌۱۳۸۳: ۲۵)
در مسیر خارج ساختن زن از چرخه خشونت باید به پویاسازی کارکردهای‏ پلیس،اعم‏از پلیس قضائی و پلیس اداری،پرداخت به‏ویژه پلیس اداری که در مقام پیش‏گیری از وقوع جرم فعال است.«پلیس اداری یا تأمینی»یا«پلیس‏ نظم»موظف به جلوگیری از وقوع جرم و حفظ نظم و امنیت است.«پلیس‏ قضائی»وظیفه کشف جرم و مساعدت به دادسرا در تحقیقات مربوط به جرم را برعهده دارد.بنابراین به نظر می‏رسد که اگر خشونت و آزارهای مبتنی‏ بر جنسیت را امری مستلزم حمایت پلیس از بزه‏دیده فرض کنیم،در عین‏ حال باید پلیس را اولین نهادی تصور کنیم که زن خود را در جامعه به آن‏ محق می‏داند.
زنان در معرض خشونت که همواره در پی حمایت یک نهاد اجتماعی‏اند،اگر خود را صرفا به جهت جنسیت محروم از این حمایت احساس کنند ناگزیر در مسیر خشونت باقی‏مانده و خشونت مضاعفی ناشی از بی‏تفاوتی جامه را نیز محتمل خواهند شد.
ساختار پلیس در جامعه ایرانی در وهله نخست،فاقد تقسیم‏بندی مذکور به«پلیس اداری پیش‏گیرنده»و«پلیس قضائی مساعدت‏کننده»است.از سوی دیگر،در همین ساختار واحد نیز به‏رغم وجود شاخه‏های تخصصی کشف‏ جرم،شاخه‏ای تعلیم‏دیده در رویارویی با خشونت علیه زنان وجود ندارد؛ شاخه‏ای که قادر باشد زنان در معرض تهدید به خشونت را نه‏تنها فورا از چرخه‏ خشونت خارج سازد بلکه آنان را به نحو صحیح و با هدف استمداد از مراجع‏ قضائی به سمت ساختار قضائی سوق دهد.
کمبود نیروهای پلیسی آموزش‏دیده در شناسایی قربانیان بالقوهء خشونت‏های جنسیت مأبانه،فقدان یا کمبود نیروهای پلیس زن در مفهوم‏ حرفه‏ای و تخصصی،نبود شاخه‏های مجرب پلیسی برای حمایت فوری از زنان‏ پناه‏جو،عدم‏تعقیب بهنگام مردان خشونت‏گرا بلافاصله پس از اولین گزارش و ضعف اقدامات تأمینی نسبت به عاملین تهدیدکننده خشونت‏های جنسی و خانوادگی علیه زنان،از مهم‏ترین نواقص موجود در ساختار پلیسی کنونی است. .(مهرآ ،‌۱۳۸۳: ۳۵)
تشکیل پلیس اداری و تفکیک آن از پلیس قضائی،تقویت و افزایش امکانات‏ و اختیارات ایشان،ایجاد گشت‏های پلیسی در خیابان‏ها،اقدامات بازدارنده در قالب توجه به مساعدت‏طلبی زن در معرض خشونت،عملکرد حتمی،قطعی‏ و فوری پلیس،نه‏تنها حس اعتماد و اطمینان بزه‏دیدگان به نیروهای انتظامی را افزایش می‏دهد بلکه به عاملین خشونت نیز هشدار خواهد داد که به محض‏ هرگونه رفتار خطرناک و تهدیدآمیز علیه زنان،با اولین تماس بزه‏دیدهء بالقوه با مرکز فوریت‏های پلیسی،مرتکب بالقوه با برخورد مناسب قانونی روبه‏رو و متوقف می‏گردد.(ابرندآبادی، ۱۳۷۳: ۱۱۲)
راهکارهای زیر در زمره تدابیر مفید برای فعال ساختن ساختار پلیسی یک‏ جامعه محسوب می‏شوند که به کار بستن آنها در جامعه ایرانی،اقدامی‏ امیدوارکننده در پرکردن خلأهای حمایتی از زنان در مرحله قبل از وقوع خشونت‏ خواهد بود.

۳-۲-۳-۱- پرورش نیروهای متخصص با وظیفه بازدارندگی

افزایش حساسیت پلیس نسبت به اقشار آسیب‏پذیر،ایجاد حس مسئولیت‏ در ایشان نسبت به پناه‏جویی زنان خشونت‏دیده،تخصصی کردن اقدامات‏ پلیس اداری از لحاظ پیش‏گیرندگی و پلیس قضائی از لحاظ کشف بموقع جرم‏ با تعقیب فوری و متوقف ساختن فرایند خشونت و همکاری تنگاتنگ این دو شاخه پلیسی از اولین اقدامات،در راستای پرورش نیروهای آموزش‏دیده در حمایت از بزه‏دیدگان بالقوهء خشونت‏های جنسیت‏مأبانه است.همچنان‏که‏ گفته شد در ایران،پلیس اداری و قضائی به مفهوم اخص کلمه پدیده نیامده‏ و تنها اخیرا تلاش‏هایی در جهت ایجاد ساختار پلیس قضائی صورت گرفته‏ که‏ آن نیز مخالفت‏هایی را در پی داشته است اما نباید فراموش کرد که توجه‏ بیشتر کارشناسان امر به این دو نهاد،که به موازات هم قدم برمی‏دارند اثری مثبت‏ در مبارزه با جرائم و خشونت‏ها،به‏خصوص در مرحله قبل از وقوع جرم خواهد داشت.
فراهم کردن شرایط لازم برای آموزش نیروهای انتظامی تحت ساختار قضائی و حقوق جامعه که طرز صحیح و نحوه برخورد مؤثر با بزه‏دیدهء بالقوه و عامل خشونت را آموخته‏اند،از نتایج سیاست جنائی‏ای می‏باشد که تلاشش را معطوف به بازدارندگی و یافتن راه‏حل مسئله قبل از وقوع کرده است.حضور بموقع و سریع در محل خشونت پس از اولین درخواست کمک از سوی زن در معرض خطر یا حتی زن خشونت‏دیده،وجود پایگاه‏های پلیسی در فواصل‏ مناسب منطقه‏ای جهت دسترسی آسان و بموقع زنان به نزدیک‏ترین مرکز انتظامی،تجهیز امکانات پلیس به تلفن‏های تماس سریع در یک شبکه ارتباطی‏ مناسب،تربیت شاخه‏های حرفه‏ای و مجزای نیروی انتظامی در برخورد با مرتکبین خشونت علیه زنان با ارائه آموزه‏های کیفرشناسانه،جامعه‏شناسانه، روان‏شناختی و جرم‏شناختی،پیرامون درک شرایط آسیب‏پذیر بزه‏دیدگان در دانشکده‏های پلیس و تأکید بر داشتن رفتاری توأم با همدردی و عاری از هرگونه‏ پیش‏داوری‏های مغرضانه نسبت به زنان بزه‏دیده،و تجهیز این شاخهء مستقل‏ به امکاناتی برای خارج کردن سریع بزه‏دیده از چرخه خشونت،ایجاد امنیت از طریق همکاری تنگاتنگ با نهادهای قضائی و دولتی و شناسایی بموقع عاملین‏ بالقوه خشونت از سوی افسران پلیس قضائی،از مهم‏ترین تدابیری هستند که‏ در جهت تقویب و تربیت نیروهای آموزش‏دیدهء ویژه،در حمایتاز زنان در معرض خشونت ضروری می‏نماید. (ابرندآبادی، ۱۳۷۳: ۱۱۴)

۳-۲-۳-۲- به کارگیری پلیس زن

وجود نیروی انتظامی آموزش‏دیده از ضرورت‏های ساختار پلیسی جامعه‏ای‏ است که به حمایت از زنان بها می‏دهد.بی‏شک حاکمیت افکار مردسالارانه که‏ امروزه در اکثر جوامع به چشم می‏خورد،می‏تواند موانعی را بر سر حمایت‏های‏ پیش‏گیرانه از زنان فراهم سازد.در این فضای مردسالارانه،کمبود نیروهای آموزش‏دیده زن نسبت به مردان،مزید بر علت شده و این موانع را بیشتر می‏کند، هرچند در جامعه ایرانی امکان حضور زنان در نیروهای پلیس وجود دارد و طرح‏ استخدام زنان در نیروهای انتظامی در راستای ماده ۲۰ مقررات استخدامی نیروی‏ انتظامی جنبه رسمی و قانونی یافته است،هنوز جای‏ شاخه‏های آموزش‏دیده پلیس زن که به‏طور مستقل برای مبارزه با خشونت‏گرایی جنسیت‏مأبانه و حمایت از زنان بزه‏دیدهء خشونت آموزش دیده‏ باشند خالی است.چنین نیروهایی از زنان در ساختار پلیس و انتظامی قادر خواهند بود جوّی توأم با اعتماد و تأمین آرامش و امنیت را برای بزه‏دیدگان ایجاد کرده و به شکلی حرفه‏ای و با آمادگی‏های لازم با موضوع برخورد کنند.(مهرپور، ۱۳۷۹: ۶۵)
به کارگیری نیروهای زن در تشکیلات پلیس برای تقویت حس‏ همدردی با همجنسان بزه‏دیده‏شان و آشناسازی ایشان با معضلات خاص‏ زنان بی‏تردید به نحوی مساعدتر اعتماد لازم میان بزه‏دیدگان خشونت علیه‏ زنان و دستگاه پلیسی را ایجاد می‏کند.زیرا از نگاه زن در معرض خشونت یا خشونت‏دیده،یک نهاد پلیسی مردمحور،تداعی‏کنندهء مجموعه‏ای‏ مردسالار برای اوست که گویی زن و حمایت از او در آن جایگاهی ندارد.در این صورت ایجاد ارتباط متقابل صمیمانه در حمایت از زن ستم‏دیده و جلب‏ اعتماد او دشوارتر خواهد شد و دلیل عمده‏ای در عدم تمایل زنان برای‏ استمداد از نیروهای پلیس به محض وقوع خشونت یا تهدید به وقوع‏ خشون به شمار می‏آید.
بنابراین با حذف موانع و مشکلات مربوط به دسترسی زنان به مشاغل پلیس‏ باید مشارکت زنان در عدالت کیفری را تقویت کرد. (مهرپور، ۱۳۷۹: ۶۶)
باوجود برخی موانع فرهنگی ناشی از فرهنگ مردسالارانه،عده‏ای بر این‏ باورند که برخی از وظایف پلیس برای افسران زن مناسب نیست یا دیدگاه‏ دیگری از تأثیر حضور زنان بر تضعیف انسجام و یکپارچگی مردانه حاکم بر سازمان پلیس سخن می‏گوید و بر این باور است که مشارکت زنان در این حوزه‏ امنیت مردان پلیس را در معرض تهدید قرار خواهد داد .اما تحقیقات‏ گسترده نشان داده است که پلیس‏های زن گذشته از تفاوت‏هایی که در ساختار زیستی و روش‏های سازگاری با اجتماع و حرفه پلیس با مردان دارند،می‏توانند همانند مردان همکار خود،به‏خوبی از عهده انجام مأموریت‏های پلیسی در زمینه مبارزه با جرم،برقراری نظم و امنیت و ارائه خدمات امنیتی و انتظامی مورد نیاز اجتماع برآیند
در راستای فراهم کردن امکان مشارکت زنان در حوزه پلیس به‏عنوان حرکتی‏ حمایت‏گرایانه پیشنهادهای زیر مورد توجه‏اند:
۱- توسعهء مشارکت زنان پلیس در پاسگاه‏ها و کلانتری‏ها در سایه تحولات‏ نویت عدالت کیفری به منظور گسترش تدابیر پیش‏گیرانه و اصلاحی و تربیتی.
۲- الزامی کردن حضور افسران زن در تحقیقات پلیسی از زنان و دختران و در فرایند میانجیگری کیفری به‏خصوص در خشونت‏های خانگی.
۳- ایجاد یک میان‏کنش منطقی میان کارکنان زن و مرد در سازمان پلیس با هدف ارتقای جایگاه پلیس زن(عظیم زاده ،‌۱۳۸۳: ۳۹)

۳-۲-۳-۳- ضرورت اقدام فوری نسبت به مرتکب بالقوه خشونت

اقدام سریع و فوری پلیس و نیروهای انتظامی برای خارج کردن زن از قلمرو خشونتی که او را بالقوه تهدید می‏کند،راهکاری است که در صورت فقدان منابع قانونی نمی‏توان به آن متوسل شد.زیرا اصولا پلیس و نیروی انتظامی زمانی‏ باید وارد عمل شوند که جرمی واقع شده و به مرحله اعلام جرم رسیده باشد.اما اگر هدف کاهش مواردخشونت و حمایت از اقشار آسیب‏پذیر جامعه،ازجمله‏ زنانی باشد که به‏طور بالقوه همواره در معرض خشونت‏اند،می‏توان به کاهش‏ خشونت علیه زنان و پیش‏گیری از بزه‏دیدگی‏های مکرر آنان امیدوار بود.این‏ در صورتی است که قانون‏گذار ضمن توجه به این مهم،این وظیفه را با اختیارات‏ لازم به نیروهای انتظامی محول سازد تا بیشترین تلاش خود را در جهت اقدام‏ بموقع برای رهایی بزه‏دیدهء در معرض خشونت به کار ببندند.
اقدام فوری به محض اولین تماس تلفنی یا حضوری بزه‏دیده با مراکز انتظامی و پلیسی،پذیرش سریع شکایت زن تهدیدشده به خشونت،منوط نکردن این اقدام به طی مراحل اداری دست‏وپاگیر،گامی مهم در توقف هرچه‏ سریع‏تر چرخه خشونت می‏باشد،به‏خصوص اگر بین نهادهای دولتی کمک به‏ زنان در معرض خشونت با مراکز انتظامی و پلیسی ازاین حیث همکاری‏های‏ تنگاتنگ وجود داشته باشد.زیرا مراجعه زنان به این مراکزامن و پناه‏جویی‏ آنان به نهادهای کمک‏رسانی،حمایت قطعی و فوری‏تری را از زن،به دلیل‏ حضور ارکان کلیدی این مراکز در نیروهای پلیس که فعالانه در شاخه‏های‏ تخصصی حمایت از بزه‏دیدگان خشونت شرکت می‏ نمایند،محقق خواهد ساخت.درصورتی‏که بین مراکز انتظامی و افسران پلیس شاغل در گروه‏های‏ حمایتی از زنان که در امر مهار خشونت فعال‏اند ارتباط برقرار شود و به مبادله‏ اطلاعات با یکدیگر بپردازند،بزه‏دیده بهتر حمایت می‏شود.زیرا مراکز پلیس‏ معمولا گرفتار تراکم مراجعان‏اند و زنان خشونت‏دیده باید در نوبت بمانند، ولی یکی از ثمرات همکاری گروه‏های زنان با نیروهای انتظامی این است‏ که بزه‏دیدگان خشونت در مواقع ضروری با معرفی گروه زنان فعال شهر یا به همراهی یکی از آنان خارج از نوبت،از خدمات پلیس بهره‏مند می‏شوند. (عظیم زاده ،‌۱۳۸۳: ۴۱)

مبحث سوم : راهکارهای نهادهای کیفری در پیشگیری از بزه دیدگی زنان

لزوم مشارکت جامعه مدنی در استراتژی مبارزه با بزهکاری اعم از پیشگیری یا سرکوب ،‌از دستاوردهای ناشی از سیاست جنایی محسوب می شود. سیاست جنایی که می تواند در قلمرو سیاست اجتماعی نیز قرار بگیرد. برای کنترل و مهار جرم ، از ابزارهای حقوق جزا در قالب سیاست جنایی ، تقنینی قضایی و اجرائی استفاده کرده و از نیروهای مردمی نیز در قالب (سیاست جنایی مشارکتی ) بهره می برند یعنی برداشت مردم از پیام قانونگذار، مجازات ها ، جرم ، یا طرز تلقی و برداشت مردم از سیاست جنایی و شرکت آنان در مبارزه علیه جرم از طریق خودجوش یا سازمان یافته که در مورد اخیر نوعی مردمی کردن دستگاه عدالت کیفری مشاهده می گردد.
احیای تشکیلات مردمی برای کنترل بزهکاری می تواند به صور مختلفی چون پیشگیری میانجگیری و حتی در هنگام اجرای کیفر یا واکنش های اجتماعی علیه بزهکاری تحقق یابد.
در کنار نهادهای مردمی ،‌نهادهای دولتی ای که لزوما به امور کیفری نمی پردازند نیز می تواند از جمله نهادهای غیر کیفری محسوب شوند که با همکاری تنگاتنگ جامعه مدنی و دستگاه های قضایی در پیشبرد اهداف حمایت از زمان بزه دیده قادر به انجام تدابیر موثر باشند.
ارکان فعال دولتی و غیر دولتی مذکور جهت پیشگیری های ناظر بر مرحله قبل از وقوع جرم سعی خود را باید بر کنترل خشونت های جنسیت مآبانه با ارتقای سطح اندیشه غالب در جامعه و فرهنگ سازی مرتبط با آرمان های ضد خشونت معطوف سازند.
تحقیقات بشر در مورد دلایل ، پیامدها و اتخاذ راه حل برای مبارزه با خشونت علیه زنان از جمله مهمترین اقدمات پیش گیرنده محسوب می شوند. هر چند این تحقیقات توسط مقامات دولتی به دلیل قرار گرفتن زن در قلمرو خصوصی خانواده با دشواری روبرو شده این موانع فرهنگی و اجتماعی برداشته شوند تا مطالعات نهادهای دولتی بر نیازهای زنان و استفاده از روش های پیش گیری از تکرار خشونت ممکن گردد.
وظیفه دولت از لحاظ ایجاد فرصت های برابر ، تضمین حقوق زنان و بسیج سرمایه های مالی و غیر مالی در فراهم ساختن زمینه های حمایتی از زنان در مراحل قبل و بعد از خشونت از رویکردهای مثبت و قدرتمند دولتی برای تقلیل خشونت های مبتنی برجنسیت است که در این مهم دولت باید زمینه فعالیت سازمان های غیر دولتی را فراهم سازد زیرا نهادهای مردمی مذکور که با تاکید بر فعالیت جمعی و اشتراک مساعی و مساعدت های مالی مردم در راه رفع معضلات اجتماعی گام بر می دارند به شکل خود گردان سازمان یافته و مستقل از سازوکارهای دولتی و سیاست گذاری های حکومتی بوده و به جهت غیر انتفاعی بودن و علاقه مندی به فعالیتهای مربوط به دغدغه های می بهتر می توانند به جلب توجه مراجع حکومتی جهت رفع مشکلات خاص اقشار آسیب پذیر از جمله زنان پرداخته و با حداقل دستگاه های دولتی را در اتخاذ راهبردهای مفید مساعدت کنند.
بر این اساس مواد زیر را می توان از جمله مهم ترین تدابیر پیش گیرانه ای تصور کرد که با همکاری های دو جانبه نهادهای دولتی و نهادهای مردمی قابل اعمال می باشند.

۳-۳-۱- تقویت اطلاعات آماری و ارتقای افکار عمومی

آماری کیفری یکی از وسایل ضروری در تحقیقات جرم شناسی اند که امکان بررسی تحولات عمومی بزهکاری ، تغییرات و ترکیبات آن را با شرایط فردی که جغرافیایی اجتماعی اقتصادی و سیاسی فراهم می سازند. این آمارها به اقساطی تقسیم می شوند از قبیل آمار کیفری کلی و آمار کیفری در موضوعات خاصی که نوع دوم از طریق مراکز مختلف مثل وزارت کشور ،‌وزارت دادگستری ، زندان ها و سازمان های خاص حمایتی و از طریق پژوهشگران و مؤسسات تحقیقی تهیه می گردد.
تقویت و توانمندسازی نهادهای دولتی در دستیابی به اطلاعات آماری دقیق پیرامون خشونت علیه زنان ، سایر نهادهای تقنینی و قضایی را نیز در شناخت عمیق و شدت چنین فاجعه ای مساعدت خواهد کرد. فقر آماری مربوط به میزان دقیق بزه دیدگان به خصوص در رابطه با خشونت های جنسی تا جایی در ایران مشهود است که تاکنون قوه قضائیه یا مراکز آماری رسمی کشور قادر به ارائه آماری دقیق و رسمی از زنان بزه دیده نبوده اند هر چند در این اواخراخبار برخی تلاش ها جهت کسب اطلاعات اماری و در این باب از گوشه و کنار به گوش می رسد.
در کنار تلاش برای ارتقاء آمارهای رسمی پیرامون بزه دیدگی و شدت آن در میان زنان که خود از ابزارهای مستقلی می باشند که سطح دانش افکار عمومی را نسبت به عمق خشونت علیه زنان تعالی می بخشد باید تلاش هایی همسو با تدابیر فوق برای ارتقای سطح آگاهی عمومی با کمک نهادهای دولتی و غیر دولتی واقع گردد.
آگاه سازی جامعه از طریق دولت و وظیفه تفهیم حقوق شهروندی زنان و تغییر این باور غلط که زنان شهروند درجه دوم نیستند. راهکارهای ضروری و تکمیلی می باشند و در عین حال روشی مناسب و موثر در تغییرات ساختار ذهنی مردان است. دولت با در اختیار داشتن وسایل لازم در اطلاع رسانی رسانه ها و سازمان های موثر در ترویج اندیشه ها و هنجارها که مجموعه های تحت نظارت دولت اند می تواند قدمی مثبت در افزایش اطلاعات جامعه در زمینه خشونت علیه زنان و حقوق انسانی ایشان بردارد. سازمان های غیر دولتی نیز به موازات دولت به همان اندازه در مسیر فرهنگ سازی صحیح جنسی قادر خواهند بود که با تمرکز تلاش های خویش جامعه را از حجم گسترده این معضل اجتماعی مطلع سازند. این نهادهای مردمی در حیطه حقوق زنان و انتشار نشریات فرهنگی و آموزشی و با ایجاد کارگاههای آموزشی در سطح خرد و کلان خواهند توانست که نهادهای دولتی را در اطلاع رسانی ، تغییر الگوهای تعصب گرایانه سنتی و ایجاد تصویری مثبت از حضور زن در اجتماع یاری رسانند و حتی می توان امیدوار بود که فعالان حقوق زن بتوانند در گذر زمان با ایجاد گروه های رسمی و غیر رسمی تبدیل به نیرویی جهت اعمال فشار به نهادهای قانونگذاری شور شده و ضمن ایجاد همایش های حقوقی و انتشار وسیع نقدهایی که قانون این نهادها را در جریان موانع قانونی که در برابر تعدیل خشونت زنان وجود دارد بگذارند.

۳-۳-۲- ایجاد مراکز مشاوره و خطوط بحران

تخصیص بودجه و استفاده از امکانات تخصصی و بهره مندی از کارشناسان برای تشکیل وتوسعه مراکز دولتی و غیر دولتی مشاوره ای در زمره تدابیر بازدارنده قبل از وقوع خشونت بر زنان می باشد. بنابراین هدف وجود مراکزی است که بطور رایگان و یا با کمترین هزینه به ارائه اطلاعات مشاوره ای در زمینه مسائل خانوادگی حل اختلاف زوجین مشاوره های روانی ، پزشکی و بهداشتی به خصوص در زمینه روابط سالم جنسی بپردازند. و یا با همکاری نهادهای حقوقی و قضایی اطلاعات زنان را در زمینه قوانین حمایتی و امکان عملی برخورد قضایی و کیفری با مرتکبین خشونت بالا ببرند و مسیر صحیح اقدام قانونی علیه فاعلین چنین خشونت هایی را توام با چگونگی نحوه مطالبه خسارت به بزه دیده نشان دهند.
همچنین این مراکز می توانند خانواده های که در معرض خشونت را با کمک شاخه های محلی خود شناسایی کرده و با کنکاش در عمق روابط زن و مرد به ریشه های معضل آنان پرداخته و سعی خود را در ایجاد ارتباط صمیمانه با ایشان و